X
تبلیغات
پایگاه تخصصی بدنسازی و پاورلیفتینگ

پایگاه تخصصی بدنسازی و پاورلیفتینگ
آدرس جدید سایت: www.edcoan.ir
لینک دوستان
آسیب های ورزشی

آسیب دیدیگی استخوان از رایجترین
مشکلات ورزشکاران می باشد.
آسیبهای ورزشی در اثر ضربه های شدید یا کششهای متمادی و بیش از حد در حین انجام حرکات ورزشی به وجود می آیند. صدمات ورزشی میتوانند استخوانها یا بافت نرم (رباط، ماهیچه و تاندون) و یا هردو را دچار مشکل نمایند. برخلاف تصور بسیاری افراد، کودکان، با عکس العملهایی ناپخته، عدم توانایی در تشخیص و پرهیز از خطر و توانایی کم در ایجاد هماهنگی در حرکات، بسیار بیشتر از بزرگسالان در معرض آسیبهای ورزشی هستند.

سالانه تعداد افراد بسیاری دچار صدمات ورزشی میشوند که نیمی از آنها با انجام معالجات خانگی و یا بدون رسیدگی خاص بهبود یافته و نیم دیگر به رسیدگی پزشکی نیاز پیدا میکنند. بر اساس محاسبات آماری در هر 1000 نفر، 26 نفر به آسیبهای ورزشی دچار میشوند و بالاترین میزان این صدمات متوجه کودکان 14-5 سال است. در این آمارها بیشترین تعداد مصدومین را پسران 17-12 ساله تشکیل میدهند، که میزان این آسیبها از نظر تعداد نفرات صدمه دیده، در ورزشهای جمعی که امکان برخورد در آنها زیاد است و از نظر وخامت، در ورزشهای انفرادی بیشتر است.

انواع آسیبهای ورزشی
حدود 95% این آسیبها را کوفتگی و ضرب دیدگی بافت نرم تشکیل میدهد. کبودی رایج ترین اثر این ضرب دیدگی هاست و دلیل بروز آن زخم های زیر پوست یا آسیب دیدگی موی رگهای سطحی و جمع شدن خون در زیر پوست است.

یک سوم تمام صدمات ورزشی را اصطلاحا رگ به رگ شدن میگویند. این آسیب در واقع پیچیدن یا پارگی قسمتی ازرباط است. رباط رشته محکمی است که پیوند دهنده استخوانها به یکدیگر بوده و مفاصل را محکم در جای خود نگه میدارد.

ضرب دیدگی یا پیچ خوردگی از انواع دیگر آسیبهای شایع در ورزش است. این حالت پیچیدگی و کشش ماهیچه یا تاندون است که گاهی به پارگی آنها می انجامد. تاندونها بافتهای محکمی هستند که پیوند دهنده ماهیچه ها به استخوانها هستند.

التهاب تاندون و یا التهاب یکی از محفظه های کوچک پر از مایعی که موجب حرکت روان تاندون بر روی استخوان میشوند در اثر تکرار بیش از حد حرکاتی که موجب وارد شدن فشار بر مفاصل میشوند به وجود می آید.

آسیبهای استخوانی
شکستگی استخوان 5 تا 6% کل آسیبهای ورزشی را تشکیل میدهد. استخوانهای بازو و پا بیش از همه در معرض شکستگی قرار دارند. شکستگی ستون فقرات یا جمجمه در حین حرکات ورزشی بسیار نادر است. استخوانهای پا از ران تا کف آن بسیار مستعد شکستگی در اثر فشار هستند و زمانی رخ میدهند که ماهیچه ها دچار پیچیدگی شده یا در اثر انقباض بیش از حد موجب خم شدن و شکستن استخوان میشوند. این نوع شکستگی بخصوص در میان رقصندگان باله، دوندگان استقامت و افرادی که استخوانهای باریک دارند شایع است.

شکستگی ساق پا با دردناک شدن و تورم جلو، داخل و پشت ساق پا همراه است که در هنگام حرکت بسیار دردناک شده و درد آن مدام شدت پیدا میکند. این آسیب در اثر حرکات پر فشار یا کوبیدن های مداوم پا بر روی زمین در ورزشهایی چون ایروبیک، دو استقامت، بسکتبال و والیبال عارض میشود.


آسیب دیدیگی مغزی خطرناکترین
حالت آسیب دیدگی ها می باشد.
آسیبهای مغزی
آسیبهای مغزی، دلیل اصلی صدمات منجر به مرگ در حرکات ورزشی است. ضربه مغزی ممکن است حتا با ضربه ای مختصر به سر ایجاد شود و به بیهوشی یا از دست دادن تعادل، هماهنگی حرکات، قوه ادراک، شنوایی، حافظه و بینایی منجر شود.

عوامل اصلی صدمات ورزشی شامل :
• لوازم ورزشی که اشتباه به کار برده شده اند
• سقوط
• برخورد شدید دو بازیکن که بر اثر سرعت زیاد (مثلا در هاکی روی یخ) یا خشونت ذاتی ورزش (مانند راگبی) ایجاد میشود
• آسیب دیدگی سطحی یا پارگی بخشهایی از بدن که به طور مداوم تحت فشار یا کشیدگی قرار گرفته اند

علائم این آسیبها عبارتند از :
• لقی یا از جا درآمدن یک مفصل
• تورم
• ضعف

بررسی آسیب شناسی :
علائمی که به طور مداوم موجب تشدید یا کاهش توانایی ورزشکار در بازی شده و گاهی هم دردناک نبوده و فقط با خستگی غیر معمول همراه هستند، باید توسط جراح ارتوپد مورد معاینه قرار گیرد. تشخیص به موقع از تبدیل شدن مشکلات کوچک به صدمات جدی و مشکلات طولانی جلوگیری میکند.

یک جراح ارتوپد اشخاصی را که،
• از شرکت در ورزش به دلیل درد ناشی از آسیب شدید منع شده اند
• قابلیت ورزشی آنها به دلیل مشکلات مزمن ناشی از یک آسیب ورزشی کم شده است
• کسانی که آسیب ورزشی در آنها موجب از شکل افتادگی بازو یا پا شده است

را مورد نظر قرار می دهد. او با معاینه موضعی، پرسیدن سوالهایی در رابطه با چگونگی آسیب دیدگی و نوع علائمی که بیمار داشته است و همچنین با گرفتن عکسهایی با اشعه ایکس، استخوانها و بافت نرم آسیب دیده را بررسی میکند. اشخاصی که دچار ضربه مغزی شده اند باید فورا مورد معاینه قرار گیرند و تا زمان دریافت نتیجه نرمال تحت نظر باشند و تا این زمان هر 5 دقیقه یک بار مورد معاینه قرار بگیرند. معاینات اصلی در هر 5 دقیقه عبارتند از اندازه گیری هشیاری، تمرکز و حافظه کوتاه مدت فرد مصدوم.

علائم دیگر تشخیص صدمه مغزی عبارتند از گیجی، سردرد، تهوع و مشکل بینایی.

شیوه های درمان :
درمان صدمات مختصر بافت نرم معمولا شامل محکم بستن محل آسیب دیده با نوار کشی، کمپرس یخ و استراحت است. داروهای ضد التهاب خوراکی یا تزریقی برای تورم کیسه های مفصلی تجویز میشوند.

برای تاندونهای آسیب دیده داروهای ضد التهاب همراه با ورزش مخصوص تجویز میشود. اگر تاندونی دچار پارگی شده باشد، برای درمان آن به عمل جراحی نیاز است. جراحیهای ارتوپدی برای پیچیدگیها یا ضرب دیدگیهای جدی توصیه میشوند. درمان این صدمات نه تنها شامل برطرف کردن درد و التهاب که شامل برگرداندن ورزشکار به حالت و تواناییهای اولیه او است.

معمولا به ورزشکاران آسیب دیده توصیه میشود که تا بهبود کامل، فعالیتهای خود را محدود نمایند. پزشک آنها شاید تمرینهای خاصی را برای ورزشکاری که دچار آسیبهای متعدد شده است تجویز نماید اما صدمات جدی،ورزشکار را برای مدتی از انجام عملیات ورزشی محروم خواهد کرد.

پیشگیری :
کودکانی که میخواهند در یک فعالیت ورزشی سازمان یافته شرکت کنند باید ابتدا توسط متخصص معاینه شوند و در باره نوع ورزشی که میخواهند انجام دهند با پزشک خود مشورت نمایند. پزشک متخصص باید،

• هر گونه آسیب قبلی را با دقت معاینه کرده و اهمیت آنرا در ورزش مورد نظر بسنجد.
• در صورت لزوم برای جلوگیری از رشد یا عدم رشد نامطلوب عضلات و استخوانهای کودک تمرینهای اضافه تجویز کند
• به سیستم استخوان بندی و دستگاه گردش خون کودک توجه کند و قابلیت بدنی او را تایید یا رد کند
همانطور که میبینید اگر پزشک بداند که ورزش مورد نظر شما چیست میتواند بگوید که کدام بخش بدن بیشتر در معرض فشار خواهد بود و برای جلوگیری از آسیبهای احتمالی توصیه هایی بکند

چند برنامه دیگر برای جلوگیری از آسیبهای ورزشی عبارتند از:

• حفظ فرم صحیح و سلامت بدن
• اطلاع و اطاعت از قوانینی که موجب تنظیم حرکات میشود
• استراحت در هنگام خستگی، بیماری یا درد
• عدم استفاده از نیرو بخشهای مصنوعی. این مواد ممکن است توانایی شما را در لحظه افزایش دهند اما در دراز مدت با خطر مرگ همراه هستند
• مراقبت و استفاده صحیح از لوازم ورزشی
• پوشیدن البسه مناسب و به کار بردن لوازم محافظ (مانند زانو بند و کلاه ایمنی)
یا حق

 

[ چهارشنبه یکم دی 1389 ] [ 4:55 ] [ پاورلیفتر ]
  •  در اثر از هم گسیختگی ناگهانی یا تدریجی رباط ها و بافت های حمایتی اطراف دیسک بین مهره ای (بالشتک هایی که مهره های ستون فقرات را از هم جدا می کنند) ایجاد می شود.
  • دیسک های بین مهره های گردن یا کمر بیشتر از سایر جاهای ستون فقرات دچار این مشکل می شوند.
    علایم شایع
    در صورت بیرون زدن دیسک بین مهره ای در قسمت تحتانی کمر:
    درد شدید در قسمت تحتانی کمر یا قسمت پشت باسن ، ران ، ساق پا، یا پا (سیاتیک ). درد معمولاً در یک طرف رخ می دهد و با حرکت ، سرفه ، عطسه ، بلندکردن اشیاء، یا زور زدن بدتر می شود.
    ضعف ، بی حسی ، یا تحلیل رفتن عضلات پا (اندام تحتانی ) در صورت بیرون زدن دیسک بین مهره ای در گردن :
    درد در گردن ، شانه ، یا در مسیر بازو به سمت دست . درد با حرکت بدتر می شود.
    ضعف ، بی حسی ، یا تحلیل رفتن عضلات دست (اندام فوقانی )
    علل
    ضعیف شدن و پارگی بافت دیسک ، که باعث وارد آمدن فشار به رشته های عصبی عبوری از درون کانال ستون فقرات می شود. این از هم گسیختگی بافت دیسکی در اثر آسیب ناگهانی یا استرس مزمن مثلاً به علت بلندکردن مدام اشیای سنگین یا چاقی ، به وجود می آید.
    عوامل افزایش دهنده خطر
    وزنه برداری
    عدم آمادگی جسمانی
    پیچش ناگهانی و شدید بدن با پرش از ارتفاع زیاد
    افراد مسن
    پیشگیری
    اشیاء را با روش درست بلند کنید.
    برای حفظ تون و قدرت عضلانی مناسب ، مرتباً ورزش کنید.
    عواقب مورد انتظار
    در بسیاری از موارد، خود به خود بهبود می یابد. پیش از تصمیم به شروع درمان های دیگر، حداقل ۲ هفته باید در رختخواب استراحت کنید، مگر اینکه عوارضی رخ دهد. در صورت لزوم ، می توان بیرون زدگی دیسک بین مهره ای را با عمل جراحی معالجه کرد.
    عوارض احتمالی
    از دست دادن اختیار ادرار و مدفوع
    فلج
    تحلیل رفتن و ضعف عضلات
    درمان
  • اصول کلی
    - اقداماتی که برای تأیید تشخیص انجام می شوند ممکن است شامل موارد زیر باشند: عکسبرداری از گردن یا قسمت پایینی ستون مهره ای به کمک اشعه ایکس ، از جمله انجام میلوگرام (تزریق ماده رنگی در مایع اطراف ستون مهره ای که به هنگام عکسبرداری با اشعه ایکس به راحتی دیده می شود)، دیسکوگرافی (تزریق ماده رنگی درون دیسک )، سی تی اسکن ، ام. آر.آی .
    - در ۷۲ ساعت اول و گاهی نیز در ادامه ، کیسه یخ روی ناحیه دردناک قرار دهید (در صورت مؤثر بودن ). به جای این کار می توانید از لامپ گرمایی ، دوش یا حمام آب داغ ، کمپرس آب داغ ، یا صفحات گرم کننده برای تخفیف درد استفاده کنید.
    - وارد آوردن کشش در منزل یا در بیمارستان (گاهی توصیه می شود). انجام عمل جراحی برای آزاد ساختن رشته های عصب از فشار وارده به آنها، اگر استراحت در رختخواب فایده ای در رفع علایم نداشته باشد.
    - بازتوانی برای تقویت عضلات
    - روان درمانی یا مشاوره برای فراگیری روش های مقابله با درد مداوم و کلافگی
    داروها
    برای موارد خفیف می توان از استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کرد.
    امکان دارد داروهای زیر تجویز شوند: ـ داروهای ضددرد قوی تر ـ شل کننده های عضلانی ، مثل دیازپام یا متوکاربامول (رباکسین ) ـ داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی برای کاهش التهاب اطراف پارگی دیسک ـ مسهل ها یا نرم کننده های مدفوع برای پیشگیری از یبوست
    فعالیت
    به هنگام مرحله حاد بیماری حداقل ۲ هفته در رختخواب استراحت کنید. فعالیت های طبیعی خود را با رو به بهبود گذاشتن علایم مجدداً آغاز کنید. استراحت طولانی مدت در رختخواب به هیچ عنوان توصیه نمی شود.
    رژیم غذایی
    رژیم خاصی توصیه نمی شود. مصرف فیبر غذایی را زیاد کنید و روزانه حداقل ۸ لیوان آب بنوشید تا از یبوست جلوگیری شود.
    در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
    اگر شما علایم پارگی و بیرون زدگی دیسک را دارید.
    اگر یکی از موارد زیر به هنگام درمان رخ دهد:
    ـ بدتر شدن درد یا ضعف در دست یا پا
    ـ از دست رفتن اختیار ادرار و اجابت مزاج
    - اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید . داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند. 
[ چهارشنبه یکم دی 1389 ] [ 4:30 ] [ پاورلیفتر ]
شایع ترین علت درد قسمت تحتانی کمر در ورزشکاران کشیدگی و اسپاسم عضلانی و یا پارگی رباطها عمدتاً در ناحیه لومبوساکرال می باشد . ۱۳-۷% از کل آسیبهای ورزشی را جراحات ناحیه تحتانی پشت تشکیل می دهند . 

  ستون فقرات

Omurga


● پیش زمینه

شایع ترین علت درد قسمت تحتانی کمر در ورزشکاران کشیدگی و اسپاسم عضلانی و یا پارگی رباطها عمدتاً در ناحیه لومبوساکرال می باشد . ۱۳-۷% از کل آسیبهای ورزشی را جراحات ناحیه تحتانی پشت تشکیل می دهند . که شایعترین جراحت پشت کشیدگی عضلانی (۶۰% ) و بعد از آن آسیب های دیسک کمر می باشد ( ۷% ) .

 

● آناتومی کاربردی

Sprain یا کشیدگی و پارگی تاندونها عمدتاً از انقباض ناگهانی شدید و یا چرخش ناگهانی و یا مقاومت شدید در برابر یک نیروی جلوکشنده ایجاد می شود. همه رباطها و لیگامانهای اصلی ستون مهره مثل رباط طولی قدامی, رباط طولی خلفی ، رباط زرد ، رباط بین زوائد خاری و رباط فوق خاری می توانند دچار پارگی جزئی یا کامل شوند . اما به هر حال رباط طولی خلفی بیش از بقیه مستعد به sprain می باشد . این رباط بزرگترین و بلندترین رباط این ناحیه بوده و نسبت به نوع قدامی کمتر تکامل یافته است .

Strain به کشیدگی و پارگی کامل یا ناکامل واحد عضله _ تاندون می گویند و عمدتاً ناشی از یک مقاومت شدید و یک انقباض شدید عضلانی می باشد . این امر می تواند در عضلات خلفی ستون مهره در هر جایی و از جمله در کمر اتفاق بیفتد. عضلاتی که چند مفصل را می پوشانند بیشتر در معرض این آسیب قرار دارند .

 

● بیومکانیک ورزش

مهره های کمر تمام وزن نیمه فوقانی بدن را تحمل نموده بعلاوه سایر نیروها مثلا در برداشتن اشیاء و ... نیز به آنها وارد می گردد . مهره های کمر و مفصل ران مسئول حرکات تنه می باشند . مهره های تحتانی کمر بیشترین وزن را متحمل و مسئول بیشترین حرکات نیز هستند لذا این ناحیه بیشترین آسیبها از نظر کشیدگی عضلانی یا پارگی رباط را متحمل می شود .

بیشترین آسیبها در هنگام انجام حرکات ترکیبی حادث می شود مثل خم شدن به طرفین و نیز خم شدن همزمان به جلو یا عقب . و یا چرخش به یک سمت همراه با خم شدن به طرفین .

استخوانهای ستون مهره و رباطهای آن جزء ساختاری ستون مهره و عضلات و تاندونها جزء دینامیک ستون مهره را شکل می دهند . لذا استخوانها و رباطها عامل حفظ ستون مهره و پایداری آن عمدتاً در زمان استراحت بوده و عضلات در زمان انجام حرکات نقش مهم در پایداری ستون مهره را بازی می کند . چنانچه یک عضله آسیب ببیند اگر سایر عضلات کار آن را جبران نکنند ناپایداری ستون مهره را خواهیم داشت . در مورد رباطها ، رباطهایی که نزدیک به مفاصل مورد حرکت قرار دارند بیشترین اثر را در پایداری مفصل و در کل ستون مهره خواهند داشت تا آنهایی که بزرگترند و چند مفصل را می پوشانند . وقتی عضلات و رباطها آسیب می بینند حس عمقی که در تاندون عضلات رفلکس نخاعی وجود دارد آسیب دیده و کنترل وضعیت و تعادل دچار اختلال میشود . همین اختلال می تواند ستون مهره را به صدمات بعدی مستعد کند و یک سیکل معیوب ایجاد کند .

آسیب عضلات و تاندون ها عمدتاً در هنگام حرکات ترکیبی غیر معمول ورزشی و یا در هنگام تمرین و بلندکردن اشیاء ورزشی روی می دهد . یک سری عوامل شانس ایجاد آسیب را افزایش می دهند که از همه مهمتر اختلالات بدشکلی های ستون مهره قبلی است و دیگر عدم تعادل توده عضلانی و یا ضعف عضلات شکمی و یا عضلات خلفی ستون مهره می باشد .

 

● شرح حال

▪ مکانیسم دقیق آسیب دیدگی که چگونه و طی انجام چه حرکتی و در چه وضعیتی از بدن رخ داده است.

▪ پرسیدن محل دقیق درد و مدت آن.

▪ آیا درد به جایی هم تیر می کشد یا خیر.

▪ چه حرکاتی درد را تشدید و چه حرکاتی آن را تسکین می دهند.

▪ درد حاصل از کشیدگی های تاندونی _ رباطی عمدتاً دردی همراه با اسپاسم عضلات ستون مهره ای است و در امتداد ستون مهره حس می شود.

▪ حرکات ستون مهره به خصوص در خم شدن به جلو دردناک و کاهش یافته است.

▪ هیچ گونه علائمی دال بر آسیب عصبی همراه ( مثل درد تیر کشنده به پا ) یا آسیب های ساختمانی ستون مهره ( مثل قوز پشت ) نباید وجود داشته باشد .

 

● معاینه

▪ فرد را در وضعیت ایستاده قرار داده باید امتداد مهره های کمر ، حساسیت عضلات در لمس و اختلالات احتمالی ساختار ستون مهره بررسی شود.

▪ باید میزان حرکات ستون مهره به طرفین و جلو و عقب بررسی شود ( با این معاینه می تواند به وجود اسپاسم عضلانی و در نتیجه کاهش حرکات پی برد )

▪ باید لمس عضلات ناحیه ای که درد می کند را در وضعیت خوابیده به شکم انجام داد و محدوده آسیب ( که اسپاسم دارد ) و محل دقیق آن مشخص گردد.

▪ یک معاینه عصبی کامل در اندام تحتانی از نظر معاینه حرکتی، حسی و بررسی رفلکس های زانو و مچ پا لازم است صورت گیرد. همچنین باید سلامت دیسک های کمر را با انجام تستهای اختصاصی بررسی نمود.

 

● تشخیصی های افتراقی

▪ آسیب دیسک

▪ رادیکولوپانی های کمری خاجی

▪ آسیب استخوانی به ستون مهره ( شکستگی _ اسپوندیلوز )

▪ آسیب مفصل ساکروایلیاک

 

● تصویربرداری

▪ رادیوگرافی : اگر چه sprain و strain بافت نرم را درگیر می کند ولی جهت رد سایر علل باید یک عکس رادیوگرافی AP و lateral از بیمار گرفته شود .

▪ MRI یا CT : چنانچه بیمار به درمان حمایتی پاسخ ندهد یا علائم نورولوژیک در وی ایجاد گردد بر حسب تشخیص احتمالی ضرورت دارند .

برخورد با آسیب

الف) فاز حاد:

▪ سرما درمانی ( تا ۴۸ ساعت اول ) : التهاب موضعی را کاهش می دهد .

در صورت لزوم تحریک الکتریکی همراه با یخ درمانی .

حفظ پوسچر(حالت) طبیعی ناحیه آسیب دیده با فعالیت خفیف روی آن ناحیه .

▪ درمان پزشکی: استراحت در بستر ( ۴۸ ساعت اول )

حفظ مقدار کمی تحرک مثل بلند شدن از تخت و دوباره خوابیدن.

NSAID یا داروهای شل کننده عضلانی برای کاهش درد و التهاب مفیدند .

می توان از طبی طی این فاز برای کاهش اسپاسم استفاده نمود که بلافاصله بعد از رفع اسپاسم باید برداشته شود .

نباید در این فاز ماساژ درمانی انجام گیرد .

ب) فاز بهبودی:

▪ درمان فیزیکال : هدف رسیدن به بهبودی با یک برنامه سبک کششی _ قدرتی است که باید روی عضلات شکمی و ستون مهره صورت گیرد .

می توان درمانهای رایج فیزیوتراپی مثل ماساژ _ تحریک الکتریکی را نیز بکار برد.

 

● بازگشت به رقابت

علائم معمولاً بعد از سه روز کاهش می یابد و طی یک الی شش هفته بهبود می یابند. زمان بازگشت وقتی است که فرد احساس درد یا ناراحتی نداشته باشد. باید از رفتارهای منجر به آسیب قبلی پرهیز کند و هرگز زمانی که هنوز درد دارد شروع به ورزش نکند.

 

● پیش آگهی

نود درصد این آسیب ها طی شش هفته بهبود می یابند ولی ۱۰% دچار درد مزمن کمر خواهند شد .

  

[ جمعه بیست و یکم آبان 1389 ] [ 12:16 ] [ پاورلیفتر ]
درد مچ و ورزش های آن

مختصری در مورد آناتومی مچ دست :
ساختار اسکلتی: مفصل مچ دست از ترکیب دو استخوان زند زبرین و زیرین و هشت استخوان مچ دست می باشد که با استخوان های کف دست مفصل می شود .مچ دست قادر به انجام حرکات دور شدن ( آبداکشن )، نزدیک شدن ( آداکشن )، باز شدن ( اکستنشن )، تا شدن ( فلکشن ) و هایپرآداکشن و هایپرفلکشن می باشد . ساختار عضلانی: حرکات متنوعی که در مچ دست وجود دارد به علت وجود بیست و پنج عضله ای است که در این قسمت فعالیت دارند ، که قوی کردن این عضلات مخصوصا عضلات ناحیه ساعد می تواند شما را در برابر مچ درد تا حدودی مصون سازد
درد مچ چگونه دردی است ؟
Carpal Tunnel Syndrome یکی از بیماری های بسیار رایجی است که متأسفانه در گذشته چندان مورد تحقیق قرار نگرفته و تا حدی ناشناخته مانده است . معمولاً مردم ، این بیماری را به عنوان " مچ درد" می شناسند که درد آن به انگشت های دست ختم شده و حرکات دست را تا حدودی مشکل می سازد و ناتوانی به وجود می آورد. امروزه این ناراحتی در میان کارگران و کارکنان کشورهای صنعتی فوق العاده رایج است. این عارضه در میان کسانی که ساعات زیادی با کامپیوتر کار می کنند،بعضی از ورزش کاران، افرادی که به کارهای مکانیکی اشتغال دارند بسیار رایج است.
در حال حاضراین درد شناخته شده ، و قابل درمان است .البته عوامل دیگری نیز می تواند موجب مچ درد شود ولی این بیماری یکی از شایع ترین علت های درد در ناحیه مچ دست است .
علل بروز این بیماری:
تحقیقات نشان می دهد از هر ده نفر افرادی که به این ناراحتی دچار هستند ، یک نفر کسانی هستند که با دست هایشان کار می کنند. خانمهای خانه دار ، تایپیست ها ، قصاب ها ، نجارها، موسیقی دانان و خیاط ها بیشتر به این بیماری دچار می شوند . به عبارتی این عارضه در میان زنان 40 تا 60 ساله و بخصوص زنان باردار رایج است ؛ زیرا در دوران بارداری به دلیل ترشحات زیاد هورمون ، غضروف شل شده و باعث تورم می گردد. در ضمن این حالت در میان خانم هایی که قرص ضد بارداری مصرف می کنند نیزدیده می شود . همچنین کسانی که از ناراحتی تیروئید رنج می برند به دلیل نوسان هورمون به این بیماری دچار می گردند.فشار حاصله بر روی عصب حسی میانی عامل این بیماری است . همچنین رماتیسم مچ و مفاصل دست نیز از علل این بیماری به حساب می آیند.
ورزش های مفید برای پیشگیری از مچ درد:
با انجام تمرینات زیر می توانید تا حدی امکان ابتلا به درد مچ دست را در آینده کاهش دهید :
1- انگشتان خود را محکم بسته یک ثانیه بسته نگه دارید مجددا باز کنید این کار را بیست بار پشت سر هم برای هر دست انجام دهید .
2- یک توپ تنیس یا چند جوراب که در هم به شکل توپ پیچیده شده است را در دست گرفته و سعی کنید انگشتان خود را ببندید در این صورت انگشتان شما با مقاومت از طرف توپ مواجه می شود انگشتان خود را در همین وضعیت به مدت سه ثانیه نگه دارید و سپس سه ثانیه استراحت دهید . این حرکت را ده بار برای هر دست انجام دهید .
3- آرنج خود را طوری خم کنید که ساعد شما با بازویتان زاویه نود درجه تشکیل دهد طوری که کف دست شما رو به بالا باشد سپس انگشتان خود را بسته مچ خود را به آرامی به سمت بالا و پایین حرکت دهید .
4- دست خود را در همان حالت تمرین شماره قبل نگه داشته ولی اینبار به جای بالا و پایین کردن مچ دست را به چپ و راست به آرامی حرکت دهید ( توجه داشته باشید که مچ در این حرکت باید بدون هیچ شکستگی از ساعد باشد ) .
5- دست خود را در همان حالت تمرین شماره قبل نگه داشته اینبار مچ خود را طوری حرکت دهید که در مرحله اول کف دست رو به بالا باشد و در مرحله بعد با چرخاندن ساعد کف دست رو به پایین شده باشد ( توجه داشته باشید که مچ در این حرکت باید بدون هیچ شکستگی از ساعد باشد و زاویه نود درجه ای ساعد با بازو حفظ شود ) .
تمرینات شماره سه تا پنج را در سه دوره و هر دوره ده بار انجام دهید . این سه تمرین را میتوانید با گرفتن وزنه سبک در دست انجام دهید ولی شما در صورتی مجاز به انجام این حرکات با وزنه هستید که مچ شما از عضلات نسبتا قوی بر خوردار باشد وگرنه وزنه می تواند به مچ دست شما آسیب برساند .
ارتباط مچ درد با رایانه:
استفاده از ماوس تقریبا به بخشی جدانشدنی و معمول در کار با کامپیوتر تبدیل شده است. در بسیاری از موارد باعث بروز مشکلاتی در مچ دست می شود . توجه به نکات زیر در کاهش مشکلات بوجود آمده در اثر بکارگیری بیش از حد ماوس موثر می باشند:
1- استفاده از ماوس نوری: استفاده از ماوسهای قدیمی که با گوی کار میکنند را فراموش کنید. ماوسهای نوری از حساسیت بیشتری برخورداند و به همین دلیل کار با آنها به نسبت ماوسهای قدیمی نیاز به فشار کمتر دست و حرکت کمتر مچ دارد. با کمی تنظیم و انتخاب یک ماوس اپیتک میتوانید حرکت مچ دست خود را کمتر و مدت بیشتری از ماوس بدون احساس خستگی استفاده کنید.
2- ماوس پد طبی:.ماوس پد های طبی دارای یک بالشتک در پایین پد هستند که مچ دست بر روی آن قرار میگیرد.مهمتری ن عامل درد مچ در کار با ماوس حالت شکسته و زاویه مچ دست است.که در بلند مدت حتی می تواند باعث دردهای مزمن و ماندگار در مچ دست شود اما در ماوس پدهای طبی مچ دست در وضعیت بهتری قرار میگرد و تقریبا ساعد و کف حالت افقی و بدون شکستی دارند که این مسئله در سلامتی مفاصل و خستگی کمتر مچ دست نقش مهمی دارد.ماوس پدهای طبی قیمت بالایی ندارند و در بازار ایران نیز میتوانید مدلهای خوبی از اینگونه پدها تهیه کنید .
3- ورزش: در مورد بسیاری از ما کار با ماوس و کیبورد و یا احتمالا نوشتن تنها کارهایی هستند که با مچ دست خویش در طول روز انجام می دهیم. این در دراز مدت باعث ضعیف شدن مچ دست میشود به طوریکه کمی فشار بیشتر میتواند باعث درد مچ دست شود. لذا انجام ورزشهای ذکر شده در بالا بسیار موثر می باشد.
4- اسکرول: تا کنون فکر کرده اید که چه مدت از زمانی را که با ماوس کار میکنید صرف اسکرول صفحات میکنید؟ به خصوص اگر اهل کار با اینترنت و گردش در وب باشید قطعا مدتی را صرف اسکرول صفحات وب سایتها می کنید.اسکرول با حرکت ماوس باعث تغییر زاویه مچ دست و یا حرکت دست می شود.استفاده از ماوسهایی که دکمه اسکرول را وسط کلیدهایشان دارند می توانند نیاز به حرکت دست و مچ را کاهش دهند و طبیعی است که کاری که تنها با حرکت یک انگشت انجام می شود را با مچ دست و یا ساعد انجام نمی دهند. در نهایت و چنانکه از مطالب بالا مشخص است کمی دقت در انتخاب و خرید ماوس و ماوس پد میتواند سلامتی بیشتر و خستگی کمتری را برای شما به ارمغان بیاورد و البته نباید فراموش کنیم که مچ دستهای ما فقط برای کار با ماوس و کیبورد نیست و برای اینکار نیز ساخته نشده است پس باید سعی کرد به تناسب با نرمشهای خاص آنها را در وضعیت مناسبی نگه داریم (sport.ir)
تمرینات بیشتر در پیشگیری از سندرم تونل کارپال :
 
Exercises to Prevent Carpal Tunnel Syndrome




 

[ چهارشنبه پنجم آبان 1389 ] [ 20:56 ] [ پاورلیفتر ]

در هـر ورزشـی باید انتظار آسیب ها، جراحت ها و خطرات
احتمالی آن را داشـتـه بـــاشید، به خصوص در ورزش های
گـروهی. هـر ورزشـی کـه طـبـق آمــار در هر 1000 ساعت
بیـش از 5 آسـیـب داشته باشد، جزء ورزش های پرخطر با
درصـد آسیـب بـالا به شـمار مـی رود. راگــبی و لاکروس با
30 صـدمه در 1000 ساعت بالاترین حد هستند، درحالیکه
بسکتبال و اسکواش هم با آمار 14 صدمه در 1000 ساعت
بازی های پرخطری بـحـساب می آیند. تعجب آور اسـت که
بــدانید، دو، و ایروبیک هم با 11 صدمه، زیاد از قافله ورزش
های پرخطر عقب نیستند.


آسیب های ورزشی انواع مختلف دارند، اما قسمت های ویژه ای از بدن هستند که بیش از سایر اعضاء در خطر صدمه خوردن هستند. در این مقاله متداول ترین صدمات و جراحت های ورزشی را به شما معرفی می کنیم و راه های جلوگیری و درمان آنها را نیز بیان می کنیم.

نکته:  RICE مخفف استراحت، یخ گذاشتن، فشار و بالا نگاه داشتن می باشد که یکی از درمان های متداول برای آسیبهای ورزشی است.

1.  ورم تاندون آشیل
وقتی از تاندون پشت زنوتاندون آشیلزیاد استفاده شود، باعث درد و ورم در آن ناحیه خواهد شد. اگر درمان نشود، صدمه سخت تر شده تا حدی که دویدن را به کلی دشوار و غیرممکن می کند. این آسیب بیشتر در دونده ها و ورزشکارانی که با دویدن یا پریدن سروکار دارند اتفاق می افتد.

پیشگیری و درمان:  دادن تمرین های کششی و قدرتی به عضلات و ماهیچه های ساق پا می تواند از بروز این آسیب جلوگیری کند. RICE و درمان های ضد-تورمی و تقویت ماهیچه های ساق پا بهترین درمان های ممکن برای این عارضه هستند. تا برطرف نشدن کامل عارضه، ورزش را شروع نکنید چون باعث تشدید وضعیت خواهد شد.


2.  ضربه ی مغزی
این صدمه با خوردن ضربه به سر ایجاد می شود. علائم آن شامل سرگیجه، اختلالات بینایی، سردرد، ضعف حافظه، از دست دادن تعادل، سختی تمرکز، و حالت تهوع میباشد. این صدمه ضرورتاً همراه با بیهوشی نمی باشد. در ورزش های برخوردی مثل فوتبال، بوکس و هاکی این عارضه بیشتر اتفاق می افتد. البته در ورزش هایی مثل اسکی و ژیمناستیک هم زیاد رخ می دهد. با اینکه اکثر افراد پس از چند هفته به حالت عادی برمی گردند، اما ضربه ی مغزی در خیلی افراد به آسیب های جدی می انجامد.

پیشگیری و درمان:  بهترین راه پیشگیری از ضربه مغزی، اجتناب از ورزش های برخوردی است. اما برای اکثر افراد این راه حل مناسبی به نظر نمی رسد. برای درمان این عارضه استراحت بهترین روش است. اگر سردرد داشتید، می توانید از قرص های مسکن استامینوفن استفاده کنید. بنابر شدت ضربه ی وارده، باید از چند ساعت گرفته تا چند ماه از انجام دوباره ی ورزش های برخوردی اجتناب کنید.


3.  کشیدگی ماهیچه های ران
این عارضه زمانی اتفاق می افتد که هنگام دویدن در ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال، یکدفعه تغییر جهت بدهید. علائم آن شامل درد عمیق، ورم و گاهی کبودی داخل ران می باشد.

پیشگیری و درمان:  بهترین راه پیشگیری از بروز این عارضه، انجام تمرینات کششی قبل از ورزش است. بهتر است که شدت ورزش را تدریجاً بالا ببرید تا احتمال بروز این وضعیت کمتر شود. RICE و درمان های ضد-تورمی بهترین روش های درمانی برای این آسیب می باشد. از انجام فعالیت های شدید، یک یا دو هفته پس از بروز عارضه جداً خودداری کنید. پس از بروز عارضه، در محل آسیب دیده یخ بگذارید تا التیام یابد، پس از آن می توانید ماهیچه ها را کشیده و تقویت کنید.

 

4.  درد و ورم ساق پا
این عارضه بیشتر برای افرادی اتفاق می افتد که عادت به تحرک و ورزش ندارند. بالا بردن ناگهانی فشار و شدت تمرینات، پوشیدن کفشهای کهنه و دویدن و پریدن روی زمینهای خیلی سخت نیز ممکن است باعث بروز این عارضه شود.

پیشگیری و درمان:  پوشیدن کفش مناسب، انجام حرکات کششی قبل از ورزش و بالا نبردن ناگهانی شدت ورزش، بهترین راه های جلوگیری از بروز این وضعیت هستند. یخ گذاشتن، انجام حرکات کششی و درمان های ضد-تورمی، بهترین راه های درمانی می باشند.

 

5.  درد پایین کمر
اگرچه این عارضه بیشتر در افراد چاق و کم تحرک اتفاق می افتد، اما ممکن است برای دونده ها، دوچرخه سواران، گلف و تنیس بازان نیز پیش بیاید. مهمترین عامل ایجاد این عارضه، انجام غلط و نادرست حرکات کششی است.

پیشگیری و درمان:  اگرچه بیشتر انواع این عارضه قابل پیشگیری نیستند، اما انجام صحیح حرکات کششی قبل از ورزش و گرم کردن درست بدن، احتمال وقوع آن را کاهش می دهد. راه های درمانی پیشنهادی RICE، دارو های ضد-تورمی و کشش عضلات است.

 

6.  کشیدگی عضلات و ماهیچه ها
گرم نکردن صحیح بدن، خستگی، عدم انعطاف پذیری و ناتوانی و ضعف، همه از عوامل کشیده شدن ماهیچه در ورزشکاران می باشد. معمول ترین ماهیچه هایی که کشیده می شوند، عضلات پشت ران (در ورزشهایی همراه با دویدن است مثل دومیدانی، بسکتبال) و ماهیچه ساق پا (در تنیس بازان) می باشد. البته ماهیچه های دیگری نیز باتوجه به ورزش مورد نظر درصدد کشیدگی هستند.

پیشگیری و درمان: بهترین راه جلوگیری از بروز چنین عارضه، انجام حرکات کششی صحیح قبل و پس از ورزش کردن و اجتناب از ورزش هنگام خستگی و ضعف است. RICE و دارو های ضد-تورمی مثل سایر آسیب ها، بهترین درمان برای این عارضه می باشد. خوب است که کمی هم به آرامی عضلات را کشش دهید. وقتی عارضه شروع به بهبودی کرد می توانید دوباره ورزش را شروع کنید، اما هر از چند گاهی در میان ورزش مکث کرده و ماهیچه هایتان را بکشید تا به طور کامل بهبود یابید.

 

7.  آسیب های آرنج در ورزش تنیس و گلف
تعجب آور است که این آسیب %7 کل آسیب های ورزشی را تشکیل می دهد. در این آسیب ورزشی، تاندون های آرنج به خاطر ضربات مکرر بَک هند در تنیس آسیب دیده و باعث ایجاد درد در قسمت داخلی آرنج می شود.، البته گاهاً ممکن است قسمت خارجی هم صدمه ببیند.

پیشگیری و درمان:  بهترین راه جلوگیری از بروز این آسیب، انجام تمرینات تقویتی ساعد و بازو است. همچنین اصلاح کردن طریقه ی ضربه زدن با راکت و استفاده از آرنج بند می تواند کمک کننده باشد. برای درمان این عارضه  RICE و داروهای ضد-تورم مناسب است، اما در بعضی موقعیت ها فیزیوتراپی و ترک ورزش به مدت زیاد ضروری است.

 

8.  رگ به رگ شدن و پیچ خوردگی مچ پا
این آسیب در میان افرادی که فوتبالف هاکی، بسکتبال و والیبال بازی می کنند، بسیار متداول است. می توان گفت در ورزش هایی که با دویدن و پریدن سر و کار دارد غیر قابل اجتناب است. این حرکات ممکن است باعث پیچ حوردن مچ پا و گاهی پاره شدن یک تاندون یا لیگامنت شود. با عکسبرداری می توان تشخیص داد که عضو دچار شکستگی شده است یا خیر.

پیشگیری و درمان:  تقویت مچ پا با حرکات نرمشی، بستن مچ یا استفاده از مچ بند می تواد از بروز این اتفاق پیشگیری کند اما ضمانتی درکار نیست که اگر افتادید یا حرکاتی اشتباه انجام دادید صدمه نبینید. پیچ خوردگی مچ پا را می توانید با RICE و داروهای ضد-تورمی مداوا کنید. اما به هیچ وجه بیش از یک روز استراحت نکنید. باید سعی کنید مچ پایتان را به نرمی تکان داده و بچرخانید تا از ورم آن کم شود.

 

9.  آسیب دیدگی شانه
%20 آسیب دیدگی های ورزشی مربوط به شانه است که شامل دررفتگی، رگ به رگ شدن و ضرب دیدگی می شود. این آسیب دیدگی در ورزشهایی مثل تنیس، شنا، وزنه برداری، بیسبال  و والیبال بیشتر اتفاق می افتد. علائم ای عارضه، بروز درد، کوفتگی عضلانی و احساس ضعف و ناتوانی در شانه می باشد.

پیشگیری و درمان:  برای پیشگیری از وقوع این عارضه که بیشتر زمانی اتفاق میافتد که مدتی از شانه خود استفاده  نکرده باشید. مثل دوران تعطیلات لیگ، بهتر است قبل از شروع ورزش عضلات آن را با وزنه زدن تقویت کنید. بهترین راه های درمانی برای این عارضه نیز RICE و داروهای ضد-تورمی است.

10.  آسیب دیدگی زانو در دونده ها
آسیب دیدگی زانو %55 آسیب دیدگی های ورزشی را تشکیل می دهد و تقریباً ¼ این مشکلات توسط پزشک جراح ارتوپد برطرف می شود. البته دونده ها تنها قربانیان این آسیب ورزشی نیستند. دوچرخه سواران، شناگران، افرادی که ایروبیک استپ کار میکنند، و آنها که فوتبال و بسکتبال و والیبال بازی می کنند نیز ممکن است به این عارضه دچار شوند. در این عارضه، استفاده بیش از حد از زانو باعث ناراحتی و آسیب رسیدن به تاندون زیر کاسه ی زانو می شود.

پیشگیری و درمان:کفش یا کفی کفش هایتان را مرتباً عوض کرده و از نوع مناسب استفاده کنید. بین تمریناتتان مدت بیشتری استراحت کنید. اگر زانویتان آسیب دید حداقل دو روز از انجام دوباره ی ورزش خودداری کرده و از داروهای ضد-تورم استفاده کنید. قبل از شروع دوباره ی ورزش حتماً خود را خوب گرم کرده و در محل آسیب دیده از یخ استفاده کنید.

و یک چیز دیگر شما اگر از نظر روحی خسته باشد و به تمرین شدید بپردازید احتمال زیادی وجود دارد که به عاقبت دوریان یتس دوچار شوید

[ چهارشنبه پنجم آبان 1389 ] [ 9:59 ] [ پاورلیفتر ]

برای حفظ انعطاف پذیری نیاز به تمرینات کششی ( Stretching ) داریم . در اینجا باید به موارد عدم تقارن ( Asymetry ) توجه نموده و با کشش مناسب آن را برطرف نمود . چرا که یکی از مهمترین زمینه های آسیب در آینده ، ، وجود تاریخچه آسیب قبلی و وجود هر گونه انعطاف ناپذیری و عدم تقارن است که ریسک آسیب های اسکلتی - عضلانی را بالا می برد .

Stretching

برنامه تمرینات ورزشی پیشگیری کننده از آسیب ، شش جزء اصلی دارد که عبارتند از :
۱) انعطاف پذیری ( flexibility )
۲) تمرینات قدرتی ( strength training )
۳) تمرینات هوازی ( Aerobic training )
۴) آنالیز عملکرد زنجیره حرکتی
۵) مهارتهای اختصاصی ورزشی
۶) برنامه عملی تمرینات
در زیر به طور مختصر به تشریح هر یک از اجزاء می پردازیم :
۱) انعطاف پذیری
برای حفظ انعطاف پذیری نیاز به تمرینات کششی ( Stretching ) داریم . در اینجا باید به موارد عدم تقارن ( Asymetry ) توجه نموده و با کشش مناسب آن را برطرف نمود . چرا که یکی از مهمترین زمینه های آسیب در آینده ، ، وجود تاریخچه آسیب قبلی و وجود هر گونه انعطاف ناپذیری و عدم تقارن است که ریسک آسیب های اسکلتی - عضلانی را بالا می برد . کشش از نظر فیزیولوژیک کمک شایانی به پیشگیری از آسیب ، از طریق برطرف نمودن اثر مهاری عضلات انعطاف ناپذیر بر گروه عضلات آنتاگو نیست و علاوه بر این افزایش دمای تاندون که از طریق افزایش توان کششی ( tensile ) عضله اثر محافظتی اعمال می نماید ، می کند . تکنیک درست کشش بسیار مهم است ، چرا که وضعیت بدن در هنگام کشش و نیز مدت زمان ادامه آن در به حداکثر رساندن اثرات کشش ، مؤثرند . زمان توصیه شده برابر حداقل سی (۳۰ ) ثانیه است . ایده آل آنست که کشش قبل و بعد از مسابقه یا تمرین انجام شود اما اگر تنها یکبار انجام می شود ، بهتر است که پس از ورزش باشد ، چرا که درصد افزایش طول تاندون ، هنگامی که دمای تاندون بالاتر باشد ؛ بیشتر است . حتی دویدن برای مدت کوتاه دمای بافت را بالا برده و کشش را تسهیل می نماید . در ضمن باید نکات خاصی را در رابطه با سن و نوع ورزش جهت کشش در نظر گرفت . مثلاً سفتی عضلانی خاص ( مثل سفتی عضله چهار سر ران ، در نوجوانی می تواند باعث مشکلات اسکلتی - عضلانی مربوط به رشد ، همچون بیماری Osgood - Schlatter بشود . بنابراین در این مرحله تمرکز بیشتر روی عضلات دو مفصلی مثل هامسترینگ ( خلف ران ) ، فلکسورهای هیپ ( قدام ران )‌ و رکتوس فموریس ( قدام ران ) ، مهم است . افراد بزرگسالتر مشکلات انعطاف پذیری در رابطه با وضعیت گیری بدن و بیومکانیک آن دارند . با افزایش سن حفظ انعطاف پذیری عضلات هامسترینگ و فلکسورهای هیپ اهمیت پیدا می کند . از طرفی کشش اختصاصی برای بیومکانیک و حرکت شناسی هر ورزش مهم است . مخصوصاً در صورتی که فرد در چندین رشته ورزشی فعال باشد . مثلاً یک دوچرخه سوار ممکن است در تابستان دچار سفتی رکتوس فموریس ( قدام ران ) شده ، که این مسئله بر فعالیت هایش در پاییز مثل والیبال و دو( Cross - Country running ) اثر می گذارد .
۲) تمرینات قدرتی :
نقش تمرینات قدرتی در پیشگیری از آسیب به دو مکانیسم بستگی دارد . اول آنکه عضله قویتر قادر به جذب نیرو و بار کششی بیشتر در خود عضله یا اتصال تاندون - عضله می باشد . دوم آنکه از نظر کلینیکی پیدا کردن هر گونه ضعف نسبی عضله ،‌عدم تقارن یا عدم تعادل با اهمیت است . مثلاً ضعف فیبرهای مایل عضله ( vastus medialis ) ( قدام ران ) باعث دردهای ناحیه کشکک و ران می شود . ضعف عضلات تثبت کننده کتف ، باعث درد و اختلال عملکرد شانه می شود و ضعف عضلات شکم باعث مشکلات کمر و اندام تحتانی می گردد .
۳) تمرینات هوازی :
تمرینات هوازی جزء کلیدی برنامه تمرینات اسکلتی - عضلانی پیشگیری کننده است . اثرات محافظت کننده قلبی - عروقی این نوع تمرینات به خوبی شناخته شده و برای ورزشکاران استقامتی به منظور بهبود حداکثر جذب اکسیژن ( Vo۲max) ضروری است . اثرات تمرینات هوازی بر سیستم اسکلتی - عضلانی کمتر شناخته شده و آثار اثبات شده عبارتند از :
۱) افزایش تراکم مویرگ ها
۲) افزایش تعداد میتوکندری ها و آنزیم های اکسیداتیو آنها
۳) بهبود استفاده از اسیدهای چرب آزاد
۴) افزایش درصد فیبرهای عضلانی تیپ A
که مجموعه این عوامل باعث تجمع دیرهنگام ترلاکتات در خون و کاهش خستگی عضله و نیز بهبود عملکرد سیستم اسکلتی عضلانی می گردد . مشاهده شده که بیشترین آسیب اسکی ، در اواخر هفته اسکی یا آخر روز اسکی ایجاد می شوند و احتمالاً مربوط به خستگی عضله بعلت تحلیل ذخائر گلیکوژن می باشند ، بنابراین تمرینات هوازی می تواند جزء اصلی تمرینات جهت پیشگیری از خستگی زودرس اسکلتی - عضلانی باشد ، که می تواند به پیشگیری از آسیب کمک نماید . تمرینات قدرتی می تواند برخی آثار مفید افزایش تراکم مویرگی را خنثی نماید و یک جزء آئروبیک منظم ، می تواند به ایجاد تعادل در این مورد کمک نماید .
به طور کلی سیستم های انرژی در بدن بر سه نوعند
۱) سیستم انرژی ( ATP - Phosphocreatinine ) :
که انرژی لازم نیروهای انفجاری را تأمین کرده و بسیار کوتاه مدت است ( ۵ تا ۱۰ ثانیه ) تمرین در این سیستم باعث افزایش سرعت و چابکی می گردد . تمرینات با وزنه سبک تر و تکرار بیشتر که بر سرعت و ناگهانی بودن حرکت تأکید دارند ، به تقویت این سیستم انرژی کمک می کنند .
۲) سیستم انرژی آنائروبیک ( بی هوازی) :
این سیستم نیرو با مدت زمان متوسط ( ۶۰ تا ۹۰ ثانیه ) ، انرژی را از راه گلیکولیز تأمین می کند تقویت این سیستم امکان فعالیت های سریع و شدید را بطور مداوم ، برای دوره های زمانی کوتاه ، فراهم می نماید .
۳) سیستم انرژی آئروبیک ( هوازی ) :
تقویت این سیستم امکان ورزش های مداوم با شدت بیشتر و بازگشت ( Recovery ) سریعترین جلسات تمرین را فراهم می کند . در افراد با تناسب بدنی ، انتقال اکسیژن به بافت ها و عضلات کارآمدتر بوده و بازگشت به وضعیت عادی پس از یک روز ورزش و تمرین سخت ، سریعتر است . مسلماً تمرینات اختصاصی برای هر ورزش ، بیشترین کار انجام شده را متوجه سیستم انرژی اصلی که مورد نیاز آن ورزش خاص است ، می نماید .
۴) عملکرد زنجیره حرکتی :
توجه تنها به موضع درد و درمان آن ،‌ به طور قابل توجهی باعث تداوم علائم می شود . مثلاً در بیماری « آرنج تنیس باز » که با دردناک شدن بخش خارجی آرنج مشخص می شود ،‌می توان درمان موضعی با یخ و داروهای ضد التهابی انجام داد ، اما اگر نقائص بیومکانیک قدرت یا مکانیک قدرت یا مکانیک نامتناسب مچ و شانه برطرف نشوند ، یا اشکالات تجیهزات ورزشی در نظر گرفته نشوند ،‌مشکل ادامه پیدا خواهد کرد . در مورد آسیب های اسکلتی - عضلانی در اثر استفاده بیش از توان از آنها یا ضربه ، باید قبل از بازگشت به ورزش یا فعالیتی که ایجاد مشکل نموده ،‌ مداخله درمانی برای « تغییر دادن بیماری » صورت گیرد . باید بافت آسیب دیده را به گونه ای اصلاح نمود که بطور مؤثرتری با نیروهای وارده کنار آمده و با پیشبرد عاقلانه تمرینات اختصاصی آن ورزش فعالیت انجام شده را دوباره با زنجیره حرکتی عملکردی یکپارچه نمود . این تمرینات از گروههای عضلانی به شکل هماهنگ و نه مجزا ، استفاده می کنند و کشش ها در یک زنجیره حرکتی انجام می گیرد . کشش های ایزوله می تواند به بهبود و اصلاح بافت در محل آسیب کمک نماید ، اما کشش عملکردی واقعی تنها وقتی صورت می گیرد که بافت بطور یکپارچه و هماهنگ با زنجیره حرکتی عمل نماید .
۵) مهارتهای اختصاصی ورزشی :
قبل از آنکه فرد آسیب دیده به فعالیت های ورزشی بازگردد ، یا قبل از شروع رشته ورزشی خاص ،‌ بدست آوردن مهارتهای اختصاصی آن موقعیت یا ورزش ، برای اطمینان از آنکه مهارتهای وابسته به آن رشته ، با چیره دستی و سهولت انجام می شوند ، الزامی است . یعنی ابتدا باید آمادگی لازم را ایجاد نمود و بعد ورزش را شروع کرد ، نه اینکه برای حصول آمادگی ورزش اختصاصی نمود .
۶) ترکیب اجزاء بصورت برنامه عملی تمرینات :
هیچیک از اجزاء ذکر شده در بالا مؤثر نخواهند بود ، مگر آنکه بصورت یک برنامه تمرینی ترکیبی شخصی یا گروهی ، بکار گرفته شوند .
در این مورد آموزش نقش بنیادی داشته و در سه سطح اعمال می شود .
۱) خود شخص از پزشک ، فیزیوتراپیست ، مربی و ... اطلاعات می گیرد .
۲) در سطح منطقه ای و ناحیه ای ،‌ برنامه های ورزشی دانشکده و دبیرستان ، در بکارگیری این اجزاء در برنامه ورزشی نقش قابل توجهی دارند .
۳) در سطح ملی ،‌ از برنامه هایی که توسط سازمان های وابسته به ورزش تدوین می گردند ، آموزش می گیرند

[ چهارشنبه پنجم آبان 1389 ] [ 7:3 ] [ پاورلیفتر ]
کمر درد دلایل زیادی دارد: کشش یا گرفتگی عضلات، اسپاسم، رگ به رگ شدن رباط ها، مشکلات مفصلی و دیسک. اما رایج ترین دلیل ایجاد دردهای کمر به موجب انجام فعالیت هایی است که عادت به انجام آنها ندارید، مثل جابجا کردن مبلمان یا انجام کارهای سنگین در حیاط. اصطلاح دیسک کمر به وضعیتی اطلاق می شود که استخوان ها از حالت اولیه خود خارج شده و به اعصاب فشار وارد می آورند. اگر در زمان بلند کردن اشیاء سنگین به خود بپیچید، به احتمال زیاد دچار دیسک کمر خواهید شد. متاسفانه بسیاری از مردم دلیل دردهای کمر خود را به درستی نمی دانند.  زمان بروز کمردرد چگونه درد خود را کاهش دهم؟ بهترین کار برای تسکین کمر درد این است که به پشت بر روی یک سطح صاف دراز بکشید و بالشی را زیر پاهای خود (در قسمت زیر زانو) قرار دهید. همچنین می توانید زانوهای خود را خم کرده و پاها را بر روی یک صندلی کوتاه بگذارید. برای بهبود وضعیت خود، می بایست حداقل 1 تا 2 روز به انجام چنین کاری استمرار ورزید. از سوی دیگر، اگر بیش از حد مجاز این کار را انجام دهید، عضلات شما سست می شوند و این امر موجب می شود تا فرایند بهبود شما به تاخیر افتد. اگر در حین انجام این کار احساس خستگی به شما دست داد، می توانید از حالت خوابیده بلند شوید و چند قدم راه بروید و سپس مجددا در وضعیت ذکر شده قرار بگیرید.   بجز این چه کاری می توانم انجام دهم؟ بالشتک های گرمایشی نیز می توانند به تسکین درد کمک کنند. هر بار می توانید به مدت 20 تا 30 دقیقه از گرمای آنها استفاده کنید. پد های پر از یخ و ماساژ نیز میتوانند در این زمینه مثمر ثمر واقع شوند. همچنین می توانید از مسکن هایی نظیر: آسپرین، استامینافن، ناپروکسن، کتوپروفن، و ایبوپروفن که منجر به کاهش ورم و درد می شوند، نیز استفاده کنید. باید حتما به پزشک مراجعه کنید اگر:
  • درد به پاها و زیر زانو انتقال پیدا کرد
  •  پاها، کشاله ران، و معقد شما بی حس شدند
  •  درد شما با تب، حالت تهوع، استفراغ، دل درد، ضعف و تعرق همراه بود.
  • کنترل ادرار خود را از دست دادید
  • درد به دلیل جراحت ایجاد شده باشد
  • درد آنقدر شدید باشد که نتوانید حرکت کنید
  • درد شما پس از گذشت 2 تا 3 روز بهبود پیدا نکند.
آیا درمانی برای دردهای مداوم نیز وجود دارد؟ دردهای مزمن و دائمی باید حتما یک دلیل خاصی داشته باشند. به عنوان مثال اگر وزن شما زیاد باشد، ممکن است دائما دچار کمر درد شوید به همین دلیل برای تسکین درد کمر، باید وزن خود را کاهش دهید، ماهیچه های خودرا تقویت نمایید، و در زمان نشستن، ایستادن، و یا خوابیدن حالت قرار گرفتن اندام خود را بهبود بخشید. نکاتی برای پیشگیری از ایجاد درد کمر
  • در زمان بلند کردن اشیاء سنگین بیش از اندازه خم نشوید. برای بلند کردن آنها  باید باسن خود را پایین بیاورید و زانوهایتان را خم کنید، سپس بایستید. در حین حمل جسم باید کمر خود را کاملاً راست نگه دارید و شیء را نزدیک به بدنتان نگه دارید. از چرخش بدن در این حالت خودداری نمایید.
  • به منظور جابجا کردن اشیا سنگین بهتر است آنها را هل بدهید، تا اینکه بکشید.
  • اگر شغل شما ایجاب می کند که برای مدت زمان طولانی پشت میز و یا پشت ماشین بنشینید، هر چند وقت یکبار به خود فرصتی داده و ماهیچه های خود را کشش دهید.
  • کفش های تخت یا کفش هایی با پاشنه کوتاه ( حداکثر 5 سانتی متر) بپوشید.
  • سعی کنید به طور مداوم ورزش کنید، اگر فعالیت نداشته باشید، احتمال بروز کمر درد افزایش پیدا می کند.

بهترین وضعیت برای نشستن چگونه است؟

زمانیکه روی صندلی می نشینید، کمر خود را صاف نگه دارید. زانوها باید قدری بالاتر از ران ها قرار بگیرند. اگر می توانید صندلی را تنظیم کنید و یا جلوی صندلی یک چهار پایه کوتاه قرار بدهید، تا بتوانید پاهای خود را بر روی آن بگذارید. زمانی که می خواهید برگردید، به جای اینکه این کار را از ناحیه شکم انجام دهید، تمام بدن خود را بچرخانید. در حین رانندگی صاف بنشینید و پشتی صندلی را به سمت جلو بیاورید. این کار به شما کمک می کند تا برای کنترل ماشین نیاز نداشته باشید تا به سمت جلو خم شوید. اگر مجبور هستید که برای ساعات طولانی رانندگی کنید، می توانید در پشت خود از یک حوله و یا یک بالش کوچک استفاده کنید.

بهترین وضعیت ایستادن چگونه است؟

اگر برای ساعت های زیادی می استید، باید یک چهار پایه در نزدیکی خود داشته باشید و هر چند وقت یکبار یکی از پاهای خود را بر روی آن استراحت دهید تا از ایجاد کمردرد جلوگیری شود. هر 5 تا 15 دقیقه می توانید جای پاهای خود را عوض کنید. در هنگام ایستادن باید گوش ها، شانه ها، و ران ها در امتداد یک خط راست قرار گرفته باشند، همچنین سر بالا و شکم نیز تو باشد.  

بهترین وضعیت برای خوابیدن چگونه است؟

بهترین وضعیت برای خوابیدن به این شرح است که به پهلو بخوابید و زانوهای خود را جمع کنید. یک بالش هم باید زیر سر خود بگذارید تا با این طریق از گردن خود محافظت کرده باشید؛ همچنین می توانید بین پاهای خود نیز یک بالش بگذارید. اگر به صورت طاق باز می خوابید، باید یک بالش زیر زاوهای خود قرار دهید و یک باش کوچکتر نیز در قسمت پایینی کمرتان قرار دهید. سعی کنید تا آنجایی که می توانید بر روی شکم خود نخوابید و اگر هم این کار را انجام دادید، باید حتما زیر ران های خود یک بالش بگذارید. از یک تشک محکم استفاده کنید. اگر تشک شما بیش از اندازه نرم است می بایست زیر آن از یک تخته سه لایه برای محافظت بیشتر استفاده کنید.

برای تقویت کمر از چه ورزش هایی می توانم کمک بگیرم؟

برخی از حرکات ویژه می توانند برای تقویت کمر مفید باشند. می توانید به آرامی به ماهیچه ها کمر خود کشش دهید. به پشت بخواید، زانوهای خود را خم کنید، زانوی سمت چپ را به آرامی به سمت قفسه سینه خود بیاورید، پایین کمر خود را به سمت زمین فشار دهید، 5 ثانیه در این وضعیت باقی بمانید، به حالت اولیه بازگردید و مجدداً حرکت را برای زانوی سمت راست نیز تکرار کنید. این حرکت را 10 مرتبه برای هر یک از پاها تکرا کنید.

 هر چند برخی از نرمش ها به تقویت عضلات کمر کمک می کنند، اما بهتر است که در حالت کلی، همواره فعالیت بدنی متعادلی داشته باشید. شنا و پیاده روی جزء ورزش هایی هستند که می توانند در هر شرایطی تناسب اندام شما را حفظ کنند .

[ سه شنبه چهارم آبان 1389 ] [ 14:41 ] [ پاورلیفتر ]


گردن‌درد ، مشکل نسبتا شایعی است که برای بعضی‌ها همه‌روزه اتفاق می‌افتد. اما خوشبختانه بسیاری از علایم درد گردن را می‌توان با حرکات کششی، تمرینات مقاوم‌سازی و حفظ حالات صحیح استقرار گردن، کاهش داد یا کاملاً از بین برد و حتی بالاتر از همه این ها، گاهی می‌توان به همین ترتیب از بروز گردن‌درد جلوگیری کرد...

تحت هیچ شرایطی در صورتی که گردن درد شما همراه با احساس بی‌حسی در قفسه‌سینه، شانه و کتف، بازو و دست بود، حرکات و تمرینات زیر را انجام ندهید زیرا این تمرینات بیشتر در شرایطی توصیه می‌شوند که درد در اثر وضعیت‌های نامناسب،فشارها و ضربه‌های کوچک و سبک به وجود آمده باشند، در غیر این صورت اگر در اثر صدمات شدید و یا در حالی که درد بی‌دلیل و خود به خودی به وجود آمده است، حتماً به پزشک مراجعه نمایید. حفظ سلامت و صرف وقت برای آن بهتر از تأسف خوردن برای عواقب کارهای نسنجیده است. ضمن اینکه در هر حال باید درمان‌های اولیه گردن‌درد را هم پشت سر بگذارید:

1- گرمادرمانی:

یک دوش آب گرم بگیرید و اجازه دهید که آب مستقیما به گردن شما برسد. همچنین می‌توانید از جکوزی، پدهای گرم و بطری آب گرم استفاده کنید. فشار آب را تا اندازه‌ای که پوست کمی ‌قرمز و اندکی گرم شده باشد می‌توانید نگه دارید.

2- استراحت:

از انجام حرکات و کارهایی که درد شما را شدیدتر می‌کنند خودداری کنید و به گردن ‌تان استراحت دهید.

انجام تمرینات ورزشی

این تمرین‌ها در شرایطی توصیه می‌شوند که درد گردن در اثر استقرار نامناسب گردن و وارد آمدن فشارها و ضربه‌های مختصر به گردن ایجاد شده باشد.

تمرین اول: در حالی که عضلات کتف‌تان شل و ریلکس می‌باشد، سرتان را به یک طرف بچرخانید تا احساس کشش در گردن کنید، به طوری که نگاه تان به روی کتف و شانه باشد. 6 ثانیه مکث کنید و این حرکت را برای هر طرف 3 بار انجام دهید. (تصویر بالا)

تمرین دوم : سر خود را به جلو خم کنید، به ‌طوری که چانه‌تان به قفسه‌سینه برسد. برای ایجاد کشش بیشتر می‌توانید با کمک انگشت به آرامی ‌از پشت سر فشار اندکی وارد کنید تا بیشتر به سمت قفسه‌سینه خم شود. زمانی که احساس کشش کردید به مدت 6 ثانیه مکث کنید و سپس به حالت اولیه برگردید. این حرکت را می‌توانید 3 بار تکرار کنید.


تمرین سوم: کف دست را روی پیشانی‌تان قرار دهید (مانند حالت قبل) اما این بار رو به جلو فشار وارد کنید و در اینجا نیز سعی کنید سر و دست حرکت نکند. 10 ثانیه مکث کنید و 3 بار تکرار کنید.


تمرین چهارم: دست خود را دوباره بر کنار سرتان بگذارید اما این‌بار سر خود را به سمت شانه بچرخانید، به طوری که می‌خواهید بالای کتف و شانه را ببینید اما حرکتی نداشته باشید. 10 ثانیه مکث کنید و برای هر طرف 3 بار تکرار کنید.


تمرین پنجم: گردن خود را به آرامی‌ به بغل خم کنید و با دست نیز فشار اندکی برای ایجاد کشش بهتر وارد کنید؛ 6 ثانیه مکث کنید و به حالت اولیه برگردید. این حرکت را برای هر سمت 3 بار انجام دهید.


تمرین ششم: یک دست خود را یک طرف سرتان بگذارید و سر را به سمت دست فشار دهید اما سعی نکنید آن را فشار دهید. روی این حالت 10 ثانیه تمرکز کنید. این حرکت را برای هر طرف 3 بار انجام دهید.



استفاده از بالش مناسب:
در صورتی که بیش از یک بالش زیر سرتان می‌گذارید، از بالش‌های طبی استفاده کنید. بالش در صورتی که به درستی انتخاب شود، با حفظ فقرات گردنی در وضعیت صحیح از درد شما می‌کاهد.

[ سه شنبه چهارم آبان 1389 ] [ 11:30 ] [ پاورلیفتر ]

1
2
3
4
5
6
7
8

[ سه شنبه چهارم آبان 1389 ] [ 11:14 ] [ پاورلیفتر ]

مستر المپیا


GlucosamineSulfate

اين مکمل ساخت کمپاني معتبر و صاحب نام مکمل سازي «Optimum» مي باشد. در هر کپسول از اين مکمل به ميزان 750 ميلي گرم کريستال خالص گلوکوزآمينسولفات وجود دارد که اين مقدار، براي حمايت از سيستم مقابله طبيعي بدن با التهاب و پيشگيري از التهاب و صدمات مفصلي، کافي به نظر ميرسد.

«گلوکوزآمين» همانگونه که از نام آن نيز بر مي آيد، ترکيبي متشکل از «گلوکوز» با يک مولکول« اسيد آمينه » است. اين ترکيب را مي توان اجزاي اصلي سازنده غضروف دانست. با افزوده شدن سولفات به اين ترکيب، قدرت اثر آن نيز در حد قابل توجهي افزايش مي يابد.

«گلوکوزآمين سولفات» کوچکترين و ساده ترين واحد مولکولي سازنده غضروفها بوده و در ترميم مفاصل آسيب ديده ورزشکاران و نرم کردن مفاصل و کاهش درد در اين نواحي نقش مهمي را ايفا مي کند.

اشاره به اين نکته نيز ضروري است که بدن آدمي اين ماده را به خوبي و به سرعت جذب مي کند. اين مکمل به شکل کپسولهاي 750 ميلي گرمي و در بسته هاي 60 تايي عرضه مي شود که در هر بار مصرف، تنها بايد يک عدد از آن را مصرف کرد.

طريقه مصرف:ميزان مجاز مصرف اين مکمل، 1 الي 3 قرص در روز توصيه مي شود که بايد به همراه وعده هاي اصلي غذا مصرف گردد.




Glucosamine & Chondroitin

Plus MSM

اين مکمل را کمپاني مکمل سازي «NOW» تهيه و به بازارهاي جهاني عرضه کرده است.اين مکمل ترکيبي از سه ماده بسيار موثر براي ترميم مفاصل بوده و اثرات خارق العـاده اي در بازسازي و ترميم مفاصل مصدوم از خود بر جاي مي گذارد.اين سه ماده عبارتند از Glucosamine» ، «Chondroitin» و «MSM».

(methylsulphonyl-methane)که به اختصار «MSM» نيز خوانده ميشود، فرم آلي سولفور است که به طور طبيعي در بدن تماميموجودات زنده يافت مي شود. تحقيقات نشان داده است که مصرف همزمان سه ماده ياد شده ، باعث تقــويت اثر آنها شده و نتيجه را بهتر مي کند.

اين فرآورده به صورت کپسول و در بسته هاي 180 تايي عرضه مي شود که در هر بار مصرف مي توان تا 3 کپسول را با هم مصرف کرد.

هر سروينگ (سه کپسول) از اين مکمل حاوي موارد زير مي باشد:

کالري : 10

کربوهيدرات : 2 گرم

سديم : 110 ميلي گرم

پتاسيم :245 ميلي گرم

گلوکوزآمين سولفات : 1/1 گرم

Chondroitin Sodium Sulfate : 2/1 ميلي گرم

«MSM» : 300 ميلي گرم

طريقه مصرف:روزانه سه کپسول از اين مکمل را مصرف کنيد.




Hyaluronic Acid

اين مکمل را کمپاني مکمل ساري «NOW» تهيه و به بازارهاي جهاني عرضه کرده است. «Hyaluronic Acid» ترکيبي است که در اغلب قسمتهاي بدن موجودات زنده و خصوصا در بافت پيوندي آنها نظير: پوست و غضروفها يافت مي شود.

اين مکمل با افزايش ميزان مايع موجود در مفاصل مصدوم و خشک، از شدت درد در اين نواحي کم کرده و به ترميم مفاصل کمک مي کند.

اين مکمل به صورت کپسول و در بسته هاي 60 و 120 تايي عرضه شده و در هر بار مصرف نيز مي توان حداکثر 2 عدد از آن را مصرف کرد.

طريقه مصرف:روزانه 1 الي 2 وعده و هر وعده نيز 2 کپسول از اين مکمل را مصرف کنيد. اين مکمل را ترجيحا به همراه وعده هاي غذايي مصرف کنيد.

هشدار:از مصرف نمونه هايي که باز شده و يا تازگي و طراوت خود را از دست داده باشند، خودداري کنيد.




Joint Boost With MSM

اين مکمل را کمپاني مکمل سازي «TKE» تهيه و به بازارهاي جهاني عرضه مي کند. اين محصول کاملا طبيعي براي حفظ سلامت غضروفها و مفاصل ساخته شده و از موارد زير تشکيل مي شود:

·گلوکوز آمين سولفات

·Chondroitin Sulfate

·غضروف کوسه ماهي

·MSM

تمرينات بدني شديد، مصدوميتها و روند طبيعي پيري مي تواند منجر به تخريب بافت غضروفي مفاصل و بروز درد در اين نواحي گردد. در اين مکمل از چهار ترکيب ياد شده براي ترميم بافتهاي غضروفي مفاصل بهره گرفته شده است. اين چهار ترکيب در کنار هم با ترميم بافت غضروفي و افزايش مايع موجود در مفاصل باعث کاهش درد و بهبود وضعيت مفاصل مصدوم مي گردد.

مکملي که در اين قسمت معرفي کرديم به صورت کپسول و در بسته هاي 120 تايي عرضه مي شود که در هر بار مصرف مي توان تا 3 عدد از آن را مصرف کرد.

طريقه مصرف: براي کمک به بهبود مفاصل مصدوم و يا افزايش انعطاف پذيري مفاصل و پيشگيري از مصدوميت مي توانيد روزانه 3 بار و هر بار نيز 1 کپسول از اين مکمل را مصرف کنيد.



MSM

اين مکمل را کمپاني مکمل سازي «Country Life» تهيه و عرضه کرده است.«MSM» کهمخفف کلمه «متيل سولفونيل متان» مي باشد نيز همانند گلوکوز آمين سولفات و ديگر مکملهاي محافظت کننده مفاصل، بدن را در بازسازي و ترميم مفاصل مصدوم ياري مي دهد.

«MSM» ترکيبي خالص، طبيعي، آلي و همچنين غير فلزي است که در طبيعت نيز به وفـور يافت مي شود. اين مـاده منبع غني از سولفور نيز مي باشد. سولفور يا گوگرد به عنوان يکي از 7 عنصري که نقش بسيار مهمي را در بدن موجودات زنده بازي مي کند، در بيش از 150 نوع ماده شيميايي و از جمله: آنزيمها، هورمونها و آنتي اکسيدانها نيز يافت مي شود.

اين ماده همچنين از اجزاي تشکيل دهنده پروتئينهاي ساختاري بوده و در مو، ناخنها، پوست و مفاصل نيز به فراواني وجود دارد. سولفور علاوه بر اين، در بافت غضروفها حضوري فعال داشته و رشته هاي کلاژن را به خوبي تقويت و محافظت مي کند.

مکملي که در اين قسمت به شرح آن پرداختيم به شکل قرص هاي 1000 ميلي گرمي و در بسته هاي 90 تايي عرضه مي شود.

طريقه مصرف: بزرگسالان روزانه 1 قرص به همراه غذا مصرف کنند.



MSM Powder

اين مکمل را کمپاني مکمل سازي «NOW» تهيه و به بازارهاي جهاني عرضه کرده است. همانگونه که ذکر شد، «متيل سولفونيل متان» که به اختصار «MSM» نيز خوانده مي شود، فرم فعال از گوگرد آلي است که در بدن موجودات زنده نيز نقش فعالي را ايفا مي کند. اين ماده در فرآورده هاي طبيعي غذايي نظير: شير سالم و تازه، گوشت، ماهي ميوه ها و سبزيجات به وفور يافت مي شود.

«MSM» کلا مکملي چند منظوره است که ورزشکاران در موارد گوناگون از آن استفاده مي کنند.

اين مکمل به صورت پودر و در بسته بنديهاي 1 پوندي (در حدود 5/0) کيلو گرمي عرضه مي شود که در هر بار مصرف بايد 8/1 گرم از آن را مصرف کرد.

طريقه مصرف: روزانه 1 الي 2 بار و هر بار نيز مقدار 8/1 گرم از آن را در آب ميوه و يا هر مايع ديگري حل کرده و مصرف کنيد.

هشدار: در صورت بروز نفخ، از ميزان مصرف اين مکمل کم کنيد.



MSM Crystals

اين مکمل را کمپاني مکمل سازي «MRM» تهيه و به بازارهاي جهاني عرضه کرده است.

به دليل اينکه در توضيح دو مکمل قبلي به تفصيل در مورد «متيل سولفونيل متان» صحبت کرديم، از تکرار اين موارد خودداري مي کنيم.

مکمل حاضر نيز که به صورت کريستال عرضه مي شود در بسته بندي هاي 200 گرمي در بازار موجود است که در هر بار مصرف، مي توان يک پيمانه (يک گرم) از آن را مصرف کرد.

طريقه مصرف:روزانه 3 بار و هر بار نيز در حدود 1 گرم از اين محصول را با آب ميوه و يا هر مايع ديگري که خود مي پسنديد .(vazne.persianblog.)
[ یکشنبه دوم آبان 1389 ] [ 20:31 ] [ پاورلیفتر ]
برخوردها ، پیچش نادرست و انجام حرکات تکراری ، خصوصاً حرکاتی که با بار اضافه انجام شوند میتواند موجب بروز آسیب در نو.ار شانه ، مفاصل و بافت نرم آن گردد.
کمربند شانه شامل : استخوان ترقوه ، تیغه شانه ، مفصل اتصالی ترقوه به جناق سینه و ترقوه به تیغه شانه و تیغه شانه با بازو است.

وظیفه مربی: مربی باید نوع حرکت ایجاد کننده آسیب ، موضع آن و نظر خود ورزشکار را مورد نظر قرار داده و با معاینه از عدم شکستگی احتمالی و یا در رفتگی ، و عدم قطع جریان خون ، مطمئن گردد.
ارزیاب ی قطع جریان خون با بررسی نبض رادیال ( شریان زند زبرین ) در عضو مصدوم انجام میشود . و با لمس انگشتان ورزشکار ، کارایی عصبی دست را مورد بررسی قرار میدهد. چنانچه هیچگونه علامتی مبنی بر شکستگی یا در رفتگی احتمالی شامل : بد ریختی و دفرمگی ، ورم سریع ، تغییر رنگ یا حساسیت به لمس وجود نداشته باشد میباید از ورزشکار بخواهید تا با انگشتانس دست شما را لمس نموده و آنها را تکان دهد تا احتمال هرگونه آسیب عصبی و نخاعی مرتفع گردد.
[ یکشنبه دوم آبان 1389 ] [ 9:39 ] [ پاورلیفتر ]
اهمیت حفظ فرم صحیح در ورزش

یکی از متداول ترین مشکلاتی که افراد در باشگاه ها مرتکب می شوند، داشتن فرم و قالب نادرست است. این مسئله مانع گرفتن نتیجه می شود و شما را در خطر آسیب های جدی قرار خواهد داد که مهمترین آنها مشکلات پشت و کمر است. از آنجا که هفته ها طول می کشد تا این آسیب ها درمان شوند، معمولاً مشکل ساز می شوند و اگر به خوبی تحت مراقبت قرار نگیرند، ممکن است تا آخر عمر برایتان مسئله ایجاد کنند. ورزش کردن با فرم مناسب و صحیح از جمله مهمترین نکاتی است که باید همیشه از آن آگاه باشید.

دلیل اهمیت

جلوگیری از آسیب دیدگی
یکی از مهمترین دلایل حفظ قالب و فرم صحیح در ورزش، جلوگیری از آسیب دیدگی است. وقتی وزنه های زیادی را حمل می کنید، بدن تعادل خود را از دست داده و باعث می شود که عضلات، مفاصل و تاندون هایتان نامیزان قرار گرفته و باعث کشیدگی و پارگی آنها خواهد شد. اگر می بینید با حمل وزنه های سنگین تعادلتان را از دست میدهید، بهترین کار این است که وزنه های خود را حین ورزش سبک تر کنید.

تمرکز بر عضله ی صحیح و مناسب
از آنجا که اکثر تمرینات وزنه برداری بر روی گروه های خاص از ماهیچه ها تمرکز دارد، نداشتن فرم صحیح حین ورزش ممکن است باعث شود شما عضلات و ماهیچه های متفاوت و نادرستی را کار بیندازید و یا باعث کشیدگی عضله ی مورد نظر شوید. اما حفظ فرم مناسب حین تمرین باعث خواهد شد با تمرکز صحیح بر روی ماهیچه ی موردنظر بهترین نتیجه را بگیرید.
حفظ تنفس صحیح
تنفس صحیح در تمرینات استقامتی بسیار اهمیت دارد، چون باعث می شود نیروی بیشتری تولید کنید و احتمال مشکلات قلبی یا بالا رفتن فشارخون را نیز کاهش میدهد. وقتی حین ورزش فرم مناسب داشته باشید، داخل و خارج کردن هوا به ریه بسیار آسان تر خواهد بود.
امکان بلند کردن وزنه های سنگین تر
برای بالا بردن ماکسیمم وزنه، باید عضلاتتان در حالت ایدآل قرار گیرند تا بتوانید نیروی بیشتری اعمال کنید. اگر بدنتان از حالت تعادل خارج شود، ماهیچه ها در زاویه های غیرطبیعی قرار خواهند گرفت و توانایی کارکرد آنها کاهش پیدا خواهد کرد. با قرار گرفتن در فرم مناسب و ایدآل قادر خواهید بود تا وزنه های سنگین تری بالا ببرید، و در کوتاه ترین زمان بیشترین نتیجه عایدتان خواهد شد.

کاهش اعمال متعادل کننده غیرضروری
وقتی حین تمرین فرم مناسب را حفظ نکنید، عضلات زیادی باید اضافه کار کنند تا بدنتان به تعادل برسد و از احتمال آسیب دیدگی جلوگیری کند. این اعمال انرژی شما را خواهد گرفت و به طور قابل مشاهده ای تاثیر تمریناتتان را کاهش خواهد داد.

قوس دادن پشت حین تمرین پِرِس نظامی

روش اصلاح: بهتر است حین بردن وزنه بالای سرتان، عضلات سرینی خود را منقبض کرده و فشار دهید. این کار باعث خواهد شد که پشتتان به حالت تعادل برگردد.

میزان نکردن پاها با زانوها حین تمرینات اسکوات
روش اصلاح: این عمل باعث مشکلات جدی برای زانو خواهد شد. بهترین راه برای جلوگیری از آن این است که همیشه حرکات اسکوات را جلوی آینه انجام دهید تا مطمئن شوید که زانوهایتان حتماً در بالای پاها قرار گرفته اند. دقت کنید تا جایی که در توان دارید پایین بروید، اگر بیش از توان مفصل هایتان پایین بروید، زانواهایتان از حالت توازن خارج خواهند شد.


بالا نگهداشتن پشتتان از سکو، حین حرکت بِنچ پِرِس
روش اصلاح: وقتی وزنه ی سنگین بلند می کنید، طبیعی است که پشتتان را قوس دهید چون احساس میکنید که این حرکت باعث میشود نیروی بیشتری اعمال کنید. با اینحال از افزایش خطر آسیب دیدگی در این وضعیت مطلع نیستید. برای جلوگیری از این مسئله، سعی کنید که کمرتان را حتماً به سکو بفشارید. اگر بیش از اندازه ی دست خوابیده از پشت کمرتان عبور کند، باید وزنه را سبک تر کنید.

خمیده کردن پشت حین تمرین خم شدن روی ردیف ها
روش اصلاح: حین انجام تمرین به بالا نگاه کنید. اینکار باعث یم شود تا ستون فقراتتان در حالت توازن قرار گیرد. همچنین اگر حرکت را در جلوی آینه انجام دهید، می توانید مطمئن شوید که حین انجام حرکت قوز نمی کنید.

شتاب دادن حرکت در حرکت کِرل عضلات دوسر
روش اصلاح: این یکی از متداول ترین اشتباهات است. افراد بسیاری سعی می کنند با تاب دادن بدنشان برای کمک به بالابردن وزنه ها به سمت شانه، حرکت را شتاب دهند. این کار باعث ایجاد استرس بر حلقه ی شانه می شود، و اگر وزنه ها سنگین هم باشند، باعث خواهد شد تا تعادلتان نیز برهم بخورد. اگر از وزنه های سبک تر استفاده کنید و عضلات دوسر را مجزا کنید، بهتر خواهد بود. برای جلوگیری از این مشکل، همچنین بهتر است حرکت را به صورت نشسته بر یک سکو یا ایستاده به صورتی که به دیوار تکیه بزنید، انجام دهید.


فرم صحیح
اگر اخیراً دچار دردهای نامعمول شده اید، بهتر است تا فرم و حالت قرار گیری خود را حین تمرینات وزنه برداری کنترل کنید، ممکن است این دردها ناشی از توازن نادرست شما حین تمرینات باشد

[ یکشنبه دوم آبان 1389 ] [ 9:32 ] [ پاورلیفتر ]
رگ به رگ شدن عضله و پارگی تاندون از متداول ترین آسیب هایی است که همواره یک ورزشکار را تهدید می کند. مجموعه سئوال و جوابهای زیر می تواند اطلاعات مفیدی را در این زمینه برای شما در بر داشته باشد.

رگ به رگ شدن چیست ؟

جراحاتی که در ناحیه رباط - بافتهای که دو استخوان را در ناحیه مفاصل به یکدیگر نگهداری میکند - رخ می دهد و معمولآ منجر به کشش یا پارگی رباط می شود رگ به رگ شدن نامیده می شود.

چه چیزی باعث رگ به رگ شدن می شود؟
عوامل زیادی باعث این نوع از جراحت می شود. افتادن یا پرت شدن، پیچ خوردن مفاصل، ضربه خوردن و ... هر عاملی که باعث شود یک مفصل از حالت عادی خود خارج شود. این نوع از جراحات اغلب در ناحیه بازو، پا و زانو برای ورزشکاران بوجود می آید.

متداول ترین نوع رگ به رگ شدن کدام است؟
اغلب اوقات این مشکل در قوزک پای ورزشکاران بوجود می آید. همچنین برای ورزشکارانی که حرکات پرشی دارند و روی دست فرود می آیند، ممکن است برای مچ دست نیز چنین مشکلی بوقوع پیوندد. ورزشکاران ورزشهایی مانند اسکی یا والیبال و ... نیز معمولآ به این مشکل در ناحیه شست دست دچار می شوند.

علائم ابتلا به این جراحت چیست؟
- درد
- ورم
- کبودی
- عدم امکان استفاده از مفصل صدمه دیده

میزان هریک از این پارامتر ها به عمق جراحت بستگی دارد که می تواند از ملایم تا سخت باشد.

دررفتگی چیست؟
جراحتی است که در ناحیه عضله یا تاندون - بافتی که عضله را به استخوان متصل میکند - رخ می دهد. در این حالت عضله یا تاندون کشیده شده و یا پاره می شود.

چه چیزی باعث در رفتگی می شود؟
این جراحت معمولآ بر اثر پیچش یا کشش در عضله یا تاندون رخ می دهد. در رفتگی ممکن است به یکباره رخ دهد و یا بتدریج طی چند روز یا یک هفته رخ دهد. معمولآ در حالتی که کشش زیاد به عضله وارد می شود و یا جسم سنگینی را به روش غلطی بلند کنیم به سرعت در عضلات یا تاندونها در رفتگی رخ می دهد. در حالات تدریجی ممکن است شما یک حرکت یا رفتار غلط را با عضله خود در طول زمان ادامه دهید که در نهایت منجر به در رفتگی می شود.

در رفتگی معمولآ در کدام نواحی بیشتر رخ می دهد؟
در رفتگی های معمول عبارتند از در رفتگی در عضلات ناحیه ران و پشت ران. ورزشهایی مانند فوتبال، هاکی، بوکس و کشتی خطر بروز در رفتگی در ناحیه پشت و ساق پا را بسیار دارند. ورزشهایی که در آنها دست بسیار استفاده می شود مانند ژیمناستیک، والیبال، تنیس، گلف و ... اغلب خطر بروز این جراحت در ناحیه آرنج و بازو را برای ورزشکار دارند.

علائم این جراحت چگونه است؟
- درد
- تشنج و اسپاسم در ناحیه عضله
- ضعف عضله
- تورم
- انقباض عضله
- مشکل به هنگام استفاده از عضله

لازم به ذکر است که اگر عضله یا تادون بطور کامل پاره شده باشد، بهبود آن بسیار سخت و توام با درد خواهد بود.

اقدامات اولیه برای مداوای رگ به رگ یا در رفتگی چیست؟
اقدامات اولیه برای هر دو جراحت تقریبآ یکسان است و پزشکان عمومآ توصیه های زیر را برای معالجه در چند اول می کنند :

- ناحیه جراحت دیده باید استراحت کند. اگر این ناحیه مفاصل زانو یا آرنج باشد ممکن است مجبور باشید از سازه های گچی یا چوبی و ... برای ثابت نگاه داشتن آنها استفاده کنید.
- حدود 4 تا 8 بار در روز باید روی ناحیه آسیب دیده به مدت بیست دقیقه یخ قرار دهید.
- ناحیه جراحت را باید با باند فشرده نگه داشت.
- هنگام خواب و استراحت زانو، آرنج، بازو یا مچ آسیب دیده را روی یک بالش قرار دهید.
- برای تسکین درد از مسکن هایی مانند آسپرین یا بروفن استفاده کنید.

پس از چند روزی که درد ناحیه آسیب دیده کمترشد، معمولآ با تمرینات ورزشی سبک مرحله بازگرداندن عضله به حالت قبل شروع می شود. این تمرینات برای جلوگیری از سفت شدن ماهیچه ها و جلوگیری از ضعف عمومی آنها لازم است.

در موارد آسیب دیدگی پیشرفته لازم است که شخص برای درمان و ورزش به پزشک فیزیو تراپ مراجعه کند.

باید دقت کرد که هرگز قبل از بهبود کامل، ورش را آغاز نکنیم چرا که ممکن است وضعیت بدتری برای ناحیه آسیب دیده بوجود بیاوریم.

منبع:Facts about Sprains & Strains , niams.nih.gov
[ یکشنبه دوم آبان 1389 ] [ 9:18 ] [ پاورلیفتر ]
بهبود زانو درد با مکمل ها

در سنین بالا و با بروز عوارض پیری یکی از عارضه های فراگیر این سنین ایجاد زانو درد در افراد می باشد . زانو درد در انواع مختلف و نوع احساس درد در افراد قابل بحث می باشد .

گاهی افراد سالمند با درد ایجاد شده در زانوها خود ساخته و از مراجعه به پزشک غافل می شوند . این افراد حاضر به تحمل درد در ناحیه زانو ها بوده و تنها با ایجاد آه و ناله در پی راهی برای سرکوب احساس تنبلی خود از مراجعه به یک پزشک متخصص هستند .
با بالا رفتن سن افراد جذب و تولید بسیاری از مواد لازم توسط بدن به کندی و گاهی به سختی صورت می گیرد . بی حالی و نداشتن نیروی گذشته جوانی نیز باعث بی حوصلگی این قبیل افراد از مراجعه به پزشک و یا دریافت یک برنامه غذائی کامل می گردد .

در بسیاری از موارد احساس درد در زانوها به دلیل ضعف عضلانی ، کاهش عملکرد غضروفها و تاندونها می باشد . استفاده از مکمل ها امروزه به رایج ترین امور در نزد افراد سالمند تبدیل شده است .
نتایج تحقیقاتی معتبر و استفاده از مکمل ها توسط دوستان و آشنایان و توصیه آنها به یکدیگر باعث استفاده بیش از پیش این مواد گردیده است .

با مراجعه بیمار به پزشک و انجام معاینات اولیه توسط پزشک و در صورت نیاز عکسبرداری از زانوها مراحل درمان آغاز می گردد .

در این بین جابجائی وزنه های سنگین و ایجاد آسیب دیدگی در وزشکاران قدرتی ، آنها را نیز به جمع این افراد اضافه کرده است . جائی که بیشتر این نوع ورزشکاران از درد در ناحیه ، کتف ، زانو و کمر خود می نالند ، این صنعت توسعه یافته مکمل هاست که به یاری آنها می آید .

با هم نگاهی به تصویر زیر می کنیم :





احساس درد در افراد مختلف ، متفاوت است ، گاهی تشخیص دقیق نوع عارضه ایجاد شده در فرد مشکل می گردد .


احساس درد در تاندونها :


این احساس درد معمولا به صورت مقطعی بروز کرده و شخص احساس سوزش از ناحیه بالای زانو تا نزدیک ساق در روی پای خود را می کند . ( تصویر مشخص شده به رنگ نارنجی )
در کشش ها و یا جابجائی ها این احساس درد بیشتر محسوس می باشد .



درمان :


ایجاد درد در تاندونها معمولا با استراحت در سنین جوانی و بازسازی آنها توسط خود بدن رفع می گردد ، در سنین بالاتر و مخصوصا در بین ورزشکاران که دارای رژیم غذائی هستند و مواد غذائی کافی و مناسبی را در اختیار بدن نمی گذارند ، رفع این مشکل با مصرف مکمل MSM ( متیل سولفونیل متان ) در طی 15 تا 20 روز به بهبودی کامل منجر می گردد .


احساس درد در کاسه زانو :


این احساس درد به صورت درد در کاسه زانو به هنگام حرکت و یا جابجائی ، نشست و برخاست و جا به جا کردن اجسام و یا هل دادن آنها بروز می نماید .( تصویر زرد رنگ ) = تصویر زرد رنگ


درمان :


ایجاد درد این ناحیه نیز با استراحت و بازسازی توسط بدن در سنین جوانی بر طرف می گردد ، در سنین بالاتر و در بین ورزشکاران قدرتی رفع این مشکل با مصرف مکمل گلوکوزامین در طی 20 تا 30 روز قابل درمان است .


احساس درد در هنگام پائین آمدن از پله و یا پریدن ها :


این احساس درد بر اثر ایجاد فشار بر روی غضروف زانو و یا کاهش مایع اتفاق می افتد . ( قسمت قرمز رنگ )


درمان :


ایجاد این درد در سنین جوانی بسیار نادر می باشد ، این درد در بین سالمندان و ورزشکاران بسیار شایع می باشد ، مصرف مکمل کندروئتین به مدت 20 تا 30 روز و گاهی بیشتر به بهبود این عارضه کمک شایانی می کند .


گاهی مصرف منیزیم و کلسیم به همراه این مکمل ها پیشنهاد می گردد .


خوب ؛ حالا که با انواع دردها و راههای درمان آنها آشنا شدید ، آیا مصرف هر سه مکمل با هم توصیه می گردد ؟


پاسخ یه این سئوال ، مثبت است ، امروزه مکمل هائی که عرضه می گردند ، معمولا شامل هر 3 ماده در یک مکمل هستند . دلیل این امر بهبود سایر قسمتها ، علاوه بر محل مورد نظر ، پیشگیری و کنترل بروز مشکلات در آینده و ... می باشد .


بهترین دوز مصرفی این 3 ماده و زمان مصرف آن چه قدر است ؟


قبل از پاسخ به این پرسش توجه شما را به این نکته جلب می نمایم که ،


1 - بعلت تهیه منابع مختلف این داروها ممکن است مصرف یک مکمل بر روی بدن شما تاثیر نداشته ، اما با مصرف همان مکمل در یک فرد دیگر به سرعت بهبودی حاصل گردد .


2 - طول دوره درمان را کامل کنید ، در بیشتر موارد با مصرف 3 تا 4 روزه مکمل ها درد از بین می رود ، اما چون بازسازی و بهبودی به طور کامل صورت نگرفته ، هرگز مصرف مکمل را قطع نکنید .


3 - در مورد قیمت این مکمل ها ، دارای رنج قیمت 3 تا 150 هزار تومان هستند ، سعی کنید حداقل مکملی از رنج قیمتی بین 20 تا 30 هزار تومان تهیه کنید ، تا مجبور به مصرف دوباره نگردید .


مناسب ترین دوز مصرفی :

دوز پیشنهادی انستیتو آرتریتز برای افراد مختلف که بهترین نتیجه را داده است به قرار زیر است :

گلوکزامین : 1.5 تا 2 گرم
کندروئتین : 800 تا 1000 میلی گرم
ام اس ام : تا 750 میلی گرم

بدیهی است ، مقدار این دوز برای یک فرد عادی 75 تا 80 کیلوگرمی در نظر گرفته شده و کاهش و افزایش وزن باعث کم و زیاد شدن دوز مصرفی می گردد .

این مواد را همراه غذا میل نمائید .


نویسنده: دکترتقوی
[ یکشنبه دوم آبان 1389 ] [ 9:14 ] [ پاورلیفتر ]
[ چهارشنبه بیست و هشتم مهر 1389 ] [ 12:44 ] [ پاورلیفتر ]

اقدامات اولیه درمانی در آسیبهای ورزشی شامل مراحل زير است :

1- محافظت و پیشگیری از آسیب بیشتر مثلاً با استفاده از وسایل کمک ارتوپدی

2- استراحت که بسته به نوع آسیب از فرم مطلق آن تا استراحت نسبی را شامل می شود.

3- استفاده از یخ سبب کاهش درد،تورم و التهاب می شود.

4- فشار که اگر همراه با یخ استفاده شود سبب محدود شدن تورم خواهد شد.

5- بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده نسبت به سطح قلب سبب تسهیل تخلیه وریدی از ناحیه مربوطه می شود.

6- عمل هاي محافظتي که در مواقع آسیب جزیی و بدون علامت ورزشکار استفاده میشود مثلاً استفاده از بانداژ برای پیچ خوردگی مختصر مچ پا.

استفاده از اصول فوق در چه زمان و توسط چه کسانی صورت می پذیرد؟

روش های بالا در برخورد اولیه با آسیب های حاد اسکلتی-عضلانی بکار می روند.

آشنایی با آنها برای ورزشکار،مربی،پزشک تیم و هر فرد دیگری که مسوول درمان و برخورد ابتدایی با آسیب باشد لازم است.

چه میزان استراحت کافی است؟استراحت نسبی در چه مواقعی تجویز می شود؟

طول مدت استراحت وابسته به شدتِ آسیب است.مشخص است که هر چه شدت آسیب بیشتر باشد،مدت استراحت هم بیشتر خواهد بود.وقتی یک آسیب چندان شدید نباشد،استراحت نسبی توصیه می شود.هدف از استراحت نسبی آن است که فرد ورزشکار علی رغم وجود آسیب بدون علامت باقی بماند،هر چند تا حدودی تحرک خود را حفظ کرده است.

فایده استفاده از یخ در برخورد با آسیبها چیست؟آیا گرما هم موثر واقع میشود؟

یخ سبب کاهش خونریزی،تورم،التهاب،نیازهای متابولیک ناحیه مجروح،درد و نیز اسپاسم عضلانی میشود.اما گرما به نوبه خود دارای فایده نیست و جز در مورد کاهش اسپاسم عضلانی،سبب افزایش موارد نامبرده هم خواهد شد.گاهی توصیه می شود که دوره های متناوب استفاده از گرما و یخ اعمال شود.یعنی عضو را 1 تا 2 دقیقه از یخ استفاده کنند.بر اساس شدت تورم عضو این نسبت قابل تغییر است.هر چه آسیب حادتر باشد،از مدت گرم کردن کاسته خواهد شد.

روش صحیح ماساژ دادن با یخ چگونه است؟باید چه مدت زمانی طول بکشد؟آیا روشهای دیگری هم برای استفاده از یخ وجود دارد؟

از نحوه تهیه یخ شروع میکنیم:در یک لیوان یکبار مصرف آب ریخته و میگذاریم یخ بزند.سپس لیوان را از وسط بریده و باقیمانده قالب یخ را برای مدت60 تا90 ثانیه بر روی منطقه ای ثابت از عضو آسیب دیده نگه میداریم تا در ناحیه مربوطه و تا 5/1 سانتی متر در اطراف محل احساس کرختی به شخص دست دهد.حال با توجه به وسعت محدوده ای که بی حس شده و به آرامی یخ را به صورت دایره وار روی پوست ماساژ میدهیم.این ماساژ در آسیبهای با وسعت متوسط،7 دقیقه و در نواحی بزرگ تا10 دقیقه طول خواهد کشید.

غوطه ور کردن عضو،در آب یخ هم موثر است.اما تحمل آن برای مصدوم سخت است به علاوه نمی توان عضو را بالاتر از سطح قلب نگاه داشت.به عنوان قانونی کلی،در طی یکساعت میتوان 20 تا30 دقیقه(حداکثر)از یخ استفاده کرد و حداقل 30 دقیقه نیز عضو را به حال خود گذاشت.مسلم است که اگر تحمل مصدوم به سرما کم باشد،باید زمان استفاده از یخ را کاهش داد.

خصوصیت باندهای فشاری چیست؟

این باندها را از دیستال عضو به پروگزیمال می پیچند،به طوری که در هر دور نصف پهنای دور قبلی را بپوشاند.فشار الاستیکی که اعمال میشود سبب کاهش تورم خواهد شد.البته بانداژ نباید آنقدر محکم انجام گیرد که در بازگشت خون وریدی به طرف قلب اختلالی ایجاد کند.در مورد باندهای الاستیک تا توان بالقوه کشش باند کافی خواهد بود.باندهای الاستیک برای آسیبهای حاد اندام تحتانی مناسب نیستند،چون قابلیت محافظت اندکی ایجاد میکنند.

اصول برخورد با ورزشکاری که شدیداً آسیب دیده و حال وخیمی دارد چیست؟

در ابتدا توجه معطوف به مجاری هوایی مصدوم خواهد بود.هر گونه انسداد یا مانعی را باید بر طرف کرد.در هنگام این بررسی ها باید مراقب آسیب ستون فقرات گردنی نیز بود.

در مرحله بعد به نحوه تنفس مصدوم دقت میشود.در صورت نیاز میتوان از تنفس مصنوعی و اکسیژن کمکی استفاده کرد تا تنفس خود بخودی و منظم برقرار شود.اینک نوبت بررسی گردش خون فرد است.نبض شریان کاروتید از لحاظ کیفیت،تعداد و ریتم لمس خواهد شد.در صورت فقدان این نبض یا نبض رادیال باید عملیات احیاء قبلی عروقی آغاز گردد.یا همان مرحله ارزیابی مختصر عصبی که سطح هوشیاری،اندازه و واکنش مردمکها به نور،حرکات چشم و پاسخ های حرکتی مصدوم را شامل میشود.به معنی مشاهده اندامها و سایر قسمتهای بدن است تا از وجود هرگونه خونریزی،شکستگی یا خون مردگی آگاه شویم.

علل اصلی ایجاد صدمات ورزشی چیست؟

عدم آمادگی بدنی،گرم نکردن بدن پیش از شروع فعالیت ورزشی،استفاده از تکنیک های نادرست و نیز ماهیت خود رشته ورزشی از جمله دلایل ایجاد آسیب های ورزشی هستند.

چگونه میتوان از بروز صدمات ورزشی جلوگیری کرد؟

ارتقا دانش و سطح معلومات مربیان و خود ورزشکاران،داشتن سطح آمادگی بدنی مطلوب و گرم کردن بدن به اندازه کافی و قبل از مبادرت به انجام فعالیت می توانند از میزان بروز آسیب های ورزشی بکاهند.

[ سه شنبه بیست و هفتم مهر 1389 ] [ 2:18 ] [ پاورلیفتر ]
متیل سولفونیل متان (ام اس ام) که به سولفونیل سولفور هم مشهور است، در مایعات
 
 و بافتهای بدن همه موجودات زنده و انواعی از گیاهان خام و خوراکیهای حیوانی یافت
 
 می شود. این ماده در خوراکیهای بسته بندی یا انباری شده، حتی اگر در حالت طبیعی
 
 هم وجود داشته باشد،
 
 از بین می رود. ام اس ام با آب ترکیب می شود و هنگامیکه آب ماده غذایی مورد نظر، گرفته
 
 می شود، به همراه آن از دست می رود. این ماده به کنترل یبوست، کاهش
 
پاسخهای حساسیتی، رفع درد شکم، کنترل اسید زیاد معده، کاهش اثرات مصرف
 
الکل و بسیاری موارد دیگر کمک می کند.همچون گلوکوزامین و کوندرویتین، ام اس ام
 
 هم مواد خام مورد نیاز بدن را برای ساخت غضروف، فراهم می کند. ام اس ام،
 
یک ماده خالص، آلی، غیر سمی، غیر فلزی است که به وفور در طبیعت
 
 یافت می شود. این ماده، مشتق از ترکیب دیمتی سولفوکساید است، از نظر وزنی، 34% آن
 
سولفور (گوگرد) است و به همین دلیل، یکی از منابع غنی سولفور شناخته شده است.
 
سولفور، که هشتمین عنصر بدن موجودات زنده است، در بیش از 150 نوع از ترکیبهای بدن،
 
از آنزیمها و بافتها گرفته تا هورمونها و آنتی اکسیدانها یافت می شود. این عنصر، بخشی
 
از پروتئین ساختمانی هم هست. پروتئین ساختمانی، در مو، پوست و مفاصل وجود دارد.
 
 سولفور، در بافت پیوندی هم وجود دارد؛ در یک ترکیب ساختمانی مهم بنام کولاژن.
 
 کولاژن، به تولید غضروف کمک می کند.
 
دانشمندان پیش بینی می کنند که تاثیر ام اس ام نه تنها در درمان انواع گوناگون بیماریهای
 
مفاصل (از جمله روماتیسم و ورم مفاصل)، بلکه در عارضه هایی هم که بعلت تخریب بافت
 
 پیوندی بروز می کنند، بزودی ثابت شود. هنوز هیچ عوارض جانبی ناشی از مصرف
 
سولفور گزارش نشده است. متخصصان، مصرف روزانه 1 تا 2 گرم را تجویز می نمایند
[ یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389 ] [ 10:1 ] [ پاورلیفتر ]
درباره وبلاگ

از اینکه به وبلاگ من اومدید از شما متشکرم این وبلاگ به منظور افزایش اطلاعات ورزشکاران در زمینه ی :پاورلیفتینگ تمرینات با وزنه - ارائه برنامه های تمرینی و اصولی از قهرمانان برجسته بدنسازی و پاورلیفتینگ - معرفی و آموزش استفاده از مکمل ها - آموزش استفاده از هورمون ها در بدنسازی - عکس های منتخب پاورلیفتینگ و بدنسازی و ... می باشد امید است با ایجاد این وبلاگ خدمتی به ورزش پاورلیفتینگ انجام بدم و سعی میکنم مطالب مفید وجامع در مورد پاورلیفتینگ وبدنسازی قرار دهم
اميدواريم مطالب وبلاگ با كمك شما جامع تر شود لطفا ما را در این امر با نظرات خود یاری دهید با تشکر آدرس سایت جدید: www.edcoan.ir
موضوعات وب
امکانات وب

آمار وبلاگ

تعداد بازدیدهای این وبلاگ:

TATWEB

Future Google PR for edcoan.ir - 4.26